Αναρτήθηκε από Η Jaded Sage

Το κόστος του πολέμου στο Ιράκ ήταν άνευ προηγουμένου για μια σύγκρουση της κλίμακας. Σύμφωνα με την Λαϊκή Προσωπικό της Κοινής Οικονομικής Επιτροπής του Κογκρέσου, ο πόλεμος έχει κοστίσει πάνω από $ 1 τρισ. Αυτό ισοδυναμεί με πάνω από $ 20.000 για μια τετραμελή οικογένεια. Μέχρι τη στιγμή που ο Μπους αφήνει το γραφείο του πολέμου στο Ιράκ θα έχει κόστος στους φορολογούμενους των ΗΠΑ περισσότερο από το Βιετνάμ και της Κορέας πολέμους μαζί. Οι πιο σημαντικές επιπτώσεις του πολέμου δεν είναι χρηματικά. 3.876 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους στη γη της Βαβυλώνας και έχουν πάνω από 28.000 στρατιώτες έχουν τραυματιστεί. Περίπου 13.000 από αυτές δεν επέστρεψαν στο καθήκον. Οι ιστορίες αυτών που έχουν τραυματιστεί οικτρά, κυρίως λόγω της στενής όπλα επιπτώσεις με τη μορφή IEDs (αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών) είναι πολυάριθμα.

Στην οικονομία υπάρχει μια έννοια που είναι γνωστή ως κόστος ευκαιρίας. Η γενική ιδέα ενός κόστος ευκαιρίας είναι αν ξοδεύετε τα χρήματά σας σε «Α» προϊόν ποια προϊόντα σας τότε δεν μπορείτε να αγοράσετε από το αγοράσατε το προϊόν «Α». Το έχουμε δει αυτό παίζεται πολλές φορές από τον πόλεμο του Ιράκ άρχισαν. Δεδομένου ότι δαπανούμε τόσα πολλά χρήματα στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, τι θα μπορούσε να έχουμε κάνει με αυτά τα χρήματα; Δημοκρατικοί θα ήθελαν να ξαναχτίσουν τη Νέα Ορλεάνη μετά την Κατρίνα, να δημιουργήσετε ένα τρέξιμο κατάσταση στο σύστημα υγείας, ή να θεραπεύσει το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Ρεπουμπλικάνοι είτε δεν αμφισβητούμε την αξία του πολέμου ή θα προτιμούσαν να πληρώσουν μακριά το εθνικό χρέος, ανάλογα με το ποιος θα μιλήσει. Ένα πράγμα είναι προφανές, δεν έχουμε πάρει τα λεφτά μας.

Μέσα από την άνοιξη του 2007 ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν τρέχουν τόσο άσχημα όσο καμία στην ιστορία μας. Εκείνοι που αξίζουν κατηγορούν είναι τόσο άφθονα, όπως νιφάδες χιονιού Ντόναλντ Ράμσφελντ. Από το Curveball της CIA να φοβούνται Τσένι καπηλεία. Από την ψηφοφορία του Κογκρέσου των Δημοκρατικών στο φιαλίδιο του Πάουελ. Από ψευδή αισιοδοξία του Ράμσφελντ για την πολιτική debathification Bremer του. Μέσα από όλα ήταν η κακή ηγεσία του Αρχιστράτηγου και την αδυναμία των Δημοκρατικών να παρουσιάσει έναν ισχυρό υποψήφιο που θα μπορούσε να νικήσει μια τέτοια αδύναμη κατεστημένων το 2004.

Την άνοιξη του 2007 προέκυψε μια μοναδική στρατηγός που έχει αλλάξει τη δυναμική του πολέμου στο Ιράκ. Γενική Πετρέους είναι το παν Μπους δεν είναι, αλλά μπορεί να καταλήξει να είναι ο σωτήρας του Μπους. Πετρέους είναι από όλους τους λογαριασμούς ενός από τα πιο έξυπνα μυαλά στρατιωτική να ευλογήσει το στρατό σε κάποιο χρονικό διάστημα. Έλαβε το διδακτορικό του με ένα έγγραφο με τίτλο «Η αμερικανική στρατιωτική και τα διδάγματα από το Βιετνάμ». Πριν από το όνομα να είναι διοικητής της MNF-I (πολυεθνικές δυνάμεις-Ιράκ) ο συν-συγγραφέας του εγχειριδίου για τις αντιεξέγερσης. Παρ 'όλες τις συγκρίσεις με τη σύγκρουση στο Βιετνάμ, ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την πιο θετική επίδραση ξέρει τα πάντα για counterinsurgencies. Παραλείψεις μας στο Βιετνάμ μπορεί να καταλήξει να είναι μάθημα μας έμαθαν στο Ιράκ.

Μέχρι πρόσφατα, αυτός ο πόλεμος δεν αξίζει την υποστήριξη. Αυτοί που την οδήγησε στην Ουάσιγκτον και σε εκείνους που ξεκίνησε τη στρατηγική στο Ιράκ ήταν πνιγμό σε ανικανότητα. Έχουν φύγει Ο επικεφαλής αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου. Ντόναλντ Ράμσφελντ έχει ξεθωριάσει στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, μαζί με μια μεγάλη σειρά από νεοσυντηρητικούς. Ο αντιπρόεδρος Τσένι έχει γίνει ένα σιωπηλό εταίρο. ρόλος του έχει καλυφθεί από μετριοπαθείς, όπως η υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις . Διπλωματία, ότι το κακό λέξη στο παρελθόν τις πολιτικές Μπους, έχει προκύψει. Ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος Μπους είναι μια αργή μαθητής, αλλά στο λυκόφως της διοίκησης του φαίνεται ότι η στρατηγική των διεθνών σχέσεων και η διαχείριση των συγκρούσεων έχουν αρχίσει να γίνεται κατανοητό. Είναι σαφές ότι υπάρχουν σημαντικά κέρδη στο Ιράκ και ως φιλελεύθερος δεν μπορεί κανείς να γυρίσει την πλάτη τους σε ανθρώπους που έχουν υποστεί ισχυρά από τον κανόνα του τυράννου και το χάος του πάνω από τέσσερα χρόνια πολέμου. Ό, τι μπορεί να έχει αισθητές για τον πόλεμο πριν, είναι πλέον καιρός να ξεχάσουμε την έννοια μιας άμεση αποχώρηση των ΗΠΑ. Ως φιλελεύθερος, αν κολασμένων της κινεζικής στο Θιβέτ ή την κυβέρνηση του Σουδάν στο Νταρφούρ , είναι υποχρέωσή σας να στηρίξει τους Ιρακινούς τώρα ότι η πρόοδος μπορεί τελικά να μετρηθεί. Η στρατηγική της αύξησης είναι να αγοράσει την ιρακινή κυβέρνηση χρόνου. Αυτός ο χρόνος είναι τώρα χτυπάει. Αν δεν είναι σε θέση να επωφεληθούν από τη βελτίωση της κατάστασης στο έδαφος, τότε είναι καιρός να φύγει. Για εκείνους που έχουν υποστεί οι περισσότεροι, τις οικογένειες των στρατιωτών και τους ίδιους τους Ιρακινούς, δεν εξισώνουν μια αποτυχία στο Ιράκ ως νίκη για την αριστερά. Μια αποτυχία στο Ιράκ είναι πολύ πιο σημαντική από ένα «σας είπα έτσι" στιγμή. Η αποτυχία στο Ιράκ είναι μια τραγωδία για τους Ιρακινούς.

Αυτή η εγγραφή δημοσιεύτηκε την Τρίτη 27 Νοέμβρη, 2007, στις 21:29 και αρχειοθετείται κάτω πόλεμο του Ιράκ . Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 ζωοτροφών. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή trackback από το δικό σου site.