Είναι συναρπαστικό το πώς η κυβέρνηση Μπους δεν είναι σε θέση να κερδίσει ένα επιχείρημα αυτές τις μέρες. Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι έχουν σταματήσει ακόμη και προσπαθεί. Όπως και η χάση ώρες του Τιτανικού, όταν το πλήρωμα καταλάβει διάσωση του νερού ήταν απελπιστική, η Bushies έχουν θεωρείται κάθε αγώνας για να εκθέσουν τα επιχειρήματά τους δεν αξίζει τον κόπο. Πάρτε, για παράδειγμα, η τελευταία έκθεση που συντάχθηκε από το Υπουργείο Άμυνας που χρησιμοποιούνται 600.000 έγγραφα που έχουν συλληφθεί από τον Σαντάμ αφού καθαιρέθηκε. Το έγγραφο προτείνει δεν υπήρχε καμία σχέση μεταξύ του Ιρακινού δικτάτορα και της Αλ Κάιντα. Αλλά σε ένα πρόσφατο άρθρο που γράφτηκε από το δικαίωμα απολογητής πτέρυγα, William Kristol, επισημαίνει το έγγραφο που έχει ξεφύγει σε πιθανές συνδέσεις. Kristol κρατών αυτών στο εσωτερικό της διοίκησης είναι η μαμά στον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχουν συνδέσεις τρόμο, επειδή η υπόθεση είναι «πάρα πολύ σκληρά για να προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα. . Οποιαδήποτε επανεμπλοκή σχετικά με την υπόθεση για τον πόλεμο είναι ένας ηττημένος, (η διοίκηση) θα πει "Kristol συνεχίζει να γράφει," Επιπλέον, όταν το πρώτο κύμα της κάλυψης είναι κακό, δεν μπορείτε ποτέ να καλύψουν τη διαφορά: Μπορείτε να δώσει την παραπλανητική ιστορίες περισσότερη ζωή και τους αντιπάλους σας περαιτέρω τις πιθανότητες να σας νικήσει στα μέσα ενημέρωσης. "Αν διαβάσετε το έγγραφο κυβέρνηση τονίζει πως ο Σαντάμ Χουσεΐν (SH) με την υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων σε όλη βασιλείας του, αλλά σαφώς και παραθέτω,"

... Όμως, οι σχέσεις μεταξύ του Ιράκ και οι ομάδες υποστηρίζουν ριζοσπαστικές παν-ισλαμικής δόγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα. Αυτή η μελέτη δεν διαπίστωσε "όπλο που καπνίζει» (δηλαδή, απευθείας σύνδεση) μεταξύ του Ιράκ του Σαντάμ και την Αλ Κάιντα. "

Γνωρίζουμε τα διάφορα έθνη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής υποστήριξη τρομοκρατικών ομάδων, αλλά το ερώτημα είναι, μήπως είναι μια causus belli (αιτία πολέμου); Η πραγματικότητα είναι η κυβέρνηση Μπους δεν έχει την αξιοπιστία για την καταπολέμηση αυτού του αγώνα. Το πολιτικό κεφάλαιο που ο Μπους καυχήθηκε για το μετά την επανεκλογή του ήταν μια χίμαιρα. Ως αποτέλεσμα της σχεδόν πέντε Μπους χρόνια ανισοτήτων, το έθνος έχει απομείνει αγωνίζονται προέλευση του πολέμου, η πρόοδος και το μέλλον της.

Ο λόγος για τον οποίο ο πόλεμος στο Ιράκ είναι τόσο αμφιλεγόμενο υπερβαίνει το κόστος σε ανθρώπινη ζωή και το θησαυρό? Είναι δημοφιλής επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν το λόγο για να πάμε σε πόλεμο χτίστηκε σε ψεύδη. Εκείνοι που αναζητούν ακόμη πιο βαθιά μέσα στον πόλεμο γνωρίζουν ότι η Αλ Κάιντα στο Ιράκ δεν ήταν στην πραγματικότητα συνδεδεμένη με τις Μπιν Λάντεν πλήθος, αλλά αντ 'αυτού ως επί το πλείστον αποτελείται από εκείνες στο Ιράκ που είχαν τα περισσότερα να χάσει με το πέρασμα του καθεστώτος Μπάαθ. Εκείνοι που προκαλούν σήμερα μακελειό στη Μεσοποταμία είναι σχεδόν αποκλειστικά οι Ιρακινοί. Σε ένα πρόσφατο άρθρο της Washington Post με τίτλο Τζιχάντ στο Ιράκ Μύθοι, Ραγουήλ Marc Gerecht γράφει:

"Αλλά σύμφωνα με την CIA και το στρατό των ΗΠΑ , βλέπουμε τώρα στα περισσότερα μόνο δεκάδες πολεμιστών Αραβικά σουνιτών ιερό που εισέρχονται στη χώρα κάθε μήνα. Ακόμα και στο αποκορύφωμα της εξέγερσης το 2006-07, το ποσοστό αυτό θα μπορούσε να είχε μόλις μερικές εκατοντάδες (και μπορεί να έχουν πολύ μικρότερη). "

Τώρα που ο πόλεμος κινείται σε μια νέα φάση, μετά το κύμα στάδιο, οι Αμερικανοί μπερδεύονται με τους όχι μόνο τις αναλήθειες που μας έκανε να εμπλακεί στον πόλεμο, αλλά και τις μεταβαλλόμενες διαστάσεις του τι νίκη και η ήττα σημαίνει. Ως μία Δημοκρατική υποψήφια κράτη θα αρχίσει την απόσυρση από την ανάληψη των καθηκόντων του, και ο Δημοκρατικός υποψήφιος είναι διατεθειμένος να μείνει δεσμευτεί για εκατό χρόνια, ο διοικητής στο Ιράκ, πρόσφατα δήλωσε ότι η ιρακινή κυβέρνηση δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις μέρους τους της ευκαιρίας , λόγω για τα τμήματα που έχουν κάνει την πρόοδο τόσο δύσκολο. Τζον Μακέιν φαίνεται να κερδίζει τη συζήτηση, αν μιλάμε για τον πόλεμο στο Ιράκ το παρόν και ο Μπαράκ Ομπάμα φαίνεται να κερδίζει, αν μιλάμε για τον πόλεμο στο Ιράκ και στο παρελθόν, αλλά είναι το μέλλον του Ιράκ, που είναι τόσο ενοχλητική, όπως ήταν πάντα η περίπτωση εκεί. Σε κάθε βήμα στην πορεία, αυτό που φαίνεται να είναι η κατάσταση στο Ιράκ έχει σπάνια ακριβή και, όταν συμβαίνει κάτι οριστικό στο Ιράκ δεν παραμονής ορίζεται για πολύ καιρό? Αλλάζει, όπως η αμμώδης τοπίο. Τα περισσότερα άρθρα που εμφανίζονται τόσο από τα δεξιά και τα αριστερά, το πιο καθένας μπορεί να έχει δίκιο για το Ιράκ σε κάθε δεδομένη στιγμή, επειδή ποτέ δεν καθόρισε τους όρους με αυτό το σχισμένο τον πόλεμο περιοχή. Με τον τρόπο αυτό ο William Kristol μπορεί να ισχυριστεί υπήρχαν Al_Qaeda συνδέσεις στην κυβέρνηση SH ακόμα κι αν το Υπουργείο Άμυνας σαφώς κράτους δεν υπήρχε "όπλο που καπνίζει». Αυτό το είδος της σκέψης μας έκανε να εμπλακεί στον πόλεμο και εκείνες που αφορούν το δικαίωμα προφανώς εξακολουθούν να προσκολλώνται σε αυτό το σκεπτικό φάντασμα.