3. Οικόπεδο με γάλα και μέλι
Είμαστε πεπειραμένοι μια ουσιαστική διαφορά με αυτά τα δύο τελευταίες ημέρες κατά τη διάρκεια της προηγούμενης κυβέρνησης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα wades στην καινούργια δουλειά του. Το τροχαίο έξω από τη νέα Μέση Ανατολή ο ειδικός απεσταλμένος, Τζορτζ Μίτσελ, ο οποίος θα ηγηθεί η τελευταία προσπάθεια για την επίτευξη ειρήνης στην Ανατολή, είναι ενθαρρυντικό.
Η επίλυση της σύγκρουσης θα πρέπει να υπάρχει εξωτερική πολιτική αριθμός έκδοσης ενός. Πολλοί που διαβάζουν αυτό πιθανώς λέγοντας ότι αυτό είναι μια τρελή ιδέα. Είμαστε σε δύο πολέμους και είμαστε λιγότερο από μια δεκαετία από την επίθεση στο έδαφός μας. Αλλά, όπως έχουμε μάθει για τη Μέση Ανατολή, όπως Ιερουσαλήμ πηγαίνει, πηγαίνει έτσι το υπόλοιπο της περιοχής. Ένας από τους πρωταρχικούς λόγους για τους οποίους οι τρομοκράτες μας χτύπησε το 2001 ήταν πάνω από την υποστήριξή μας του Ισραήλ. Το γεγονός αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Ενοχή μας πρόσφατη ιστορία των Εβραίων και πάνω από μισό αιώνα μια κοινή συμμαχία, η εξάρτηση του Ισραήλ για την υποστήριξη της Αμερικής είναι μια καθιερωμένη συνιστώσα της εξωτερικής μας πολιτικής. Ακόμα κι αν αυτή η συμμαχία έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά του, όταν η κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας, η δύναμη του λόμπι του Ισραήλ έχει αυξηθεί τόσο έντονη στις αίθουσες του Κογκρέσου ότι για να εγκαταλείψει το εβραϊκό κράτος φαίνεται πλέον απίθανο. Αν ο Πρόεδρος Ομπάμα δεν θα αλλάξει την πολιτική μας προς το Ισραήλ σημαντικά, έχουν κάνει μια ευκαιρία για να είμαστε δίκαιοι.
Η κατάσταση στη Γάζα είναι μια ντροπή και το Ισραήλ μοιράζεται ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για το τι συμβαίνει εκεί. Η Γάζα είναι ένα γκέτο. Είναι η αποθήκη για έξι δεκαετίες των εκτοπισμένων Άραβες που είχαν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους μετά το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος. Εβραίοι, οι οποίοι είχαν γνωρίσει τέτοια καταπίεση, πρέπει να ξέρουν καλύτερα από ό, τι για την αντιμετώπιση των αυτοχθόνων πληθυσμών της Παλαιστίνης σε ένα τέτοιο τρόπο. Ακέφαλη, εξαθλιωθεί και γεμίζουν με την οργή της αδικίας, που ζουν στις φτωχογειτονιές της Γάζας δεν έχουν καμία έννοια της ελπίδας. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν προσχωρήσει η Χαμάς σε μια προσπάθεια να εξομαλύνει την βαθμολογία των 60 ετών της εξαθλίωσης και εξευτελισμού. Τελευταία εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα έχει πυροδοτήσει περαιτέρω την οργή και αγανάκτηση.
Το άλλο παλαιστινιακό θύλακα, η Δυτική Όχθη, δεν είναι πολύ καλύτερη. Το Ισραήλ έχει σφετεριστεί την Παλαιστίνη, τη δημιουργία οικισμών και την περαιτέρω μείωση της γης που προορίζεται για τους Άραβες. Μετά τη δεύτερη (και πιο βίαια) intifatha, το Ισραήλ κατασκεύασε ένα φράγμα, περαιτέρω απομόνωση αραβικές κοινότητες εντός της Δυτικής Όχθης. Μετά το θάνατο του ΟΑΠ ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ, η ηγεσία της Δυτικής Όχθης έχει γίνει πιο μετριοπαθής. Μαχμούντ Αμπάς επιδιώκει την ειρήνη. Δυστυχώς, οι Ισραηλινοί δεν θέλουν να επιστρέψουν τα κέρδη τους. Με τα γεγονότα αυτά τελευταίους δύο μήνες, τώρα δεν είναι η καλύτερη στιγμή για να αρχίσει ειρηνευτικές συνομιλίες, αλλά είναι απαραίτητο.
Για την ασφάλεια της Αμερικής είναι ζωτικής σημασίας ότι η σύγκρουση πρέπει να επιλυθεί. Εάν διπλωματική ομάδα του Ομπάμα μπορεί να βρει έναν τρόπο μέσα στο λαβύρινθο του πολέμου εκεί, η Αμερική θα είναι πρωταθλητής στην περιοχή για μια ακόμη φορά? Όχι με βόμβες αλλά με τις συνθήκες.
Θα ήταν ικανοποιητική, αν το Ισραήλ διαπραγματεύονται απλά όλη την γη που κατέχουν από το 1960 για την ειρήνη. Δεν πιθανή, αλλά υπάρχει μια καλύτερη λύση. Παλαιστίνη είναι διασπασμένη και διχασμένη. Festers Γάζα κατά τη Μεσόγειο και την Αίγυπτο με το μεγαλύτερο μέρος της περιβάλλεται από το Ισραήλ. Εξαρτάται από το εβραϊκό κράτος για το μεγαλύτερο μέρος των πόρων της. Δεν υπάρχουν αλήθεια οι άνθρωποι μπορούν να ζουν κάτω από μια τέτοια ρύθμιση, ιδιαίτερα από την χώρα δεν εμπιστεύονται περισσότερο. Αυτός είναι ένας λόγος ο θύλακας έχει ριζοσπαστικοποιηθεί. Υπάρχει και μια άλλη λύση, αλλά οι όροι θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξεκινήσει. Το έδαφος της Γάζας θα πρέπει να αναποδογυρίζεται στο Ισραήλ. Η γη της Γάζας θα πρέπει να μετράται και το ίδιο ακριβώς ποσό της γης θα πρέπει να επεκταθεί στη Δυτική Όχθη μαζί Βορειοανατολική ανατολικά σύνορα της Ναζαρέτ. Όλες οι εβραϊκοί οικισμοί θα πρέπει να επιστραφεί στους Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη. Για να εξασφαλιστεί μια διαρκής ειρήνη, ευημερία κράτη του Περσικού Κόλπου θα πρέπει να γίνει ευεργέτες στη διαδικασία. Πολλά από αυτά τα κράτη παρέχουν δωρεάν εκπαίδευση στο εξωτερικό για τους πολίτες τους. Το πρόγραμμα αυτό θα μπορούσε να επεκταθεί και στους Παλαιστίνιους. Η νέα Παλαιστίνη θα χρειαστεί τεράστιες βελτιώσεις στις υποδομές. Το μέγεθος της γης δεν είναι μεγάλη και δεν θα απαιτεί ρεαλιστική ποσά του πλούτου για να κάνουν την περιοχή βιωτή. Για τον κόσμο, θα ήταν σκόπιμο να διευθετηθεί η κατάσταση. Για να διορθώσετε την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση είναι σαν να ξεκλειδώσετε το κλειδί για την περιοχή. Αν η Αμερική μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο και να βρει τη λύση, οι ΗΠΑ θα κερδίσουν τον σεβασμό του αραβικού κόσμου, κάτι που λείπει τα τελευταία χρόνια. Εθνών όπως η Συρία και το Ιράν θα έχει άλλη επιλογή παρά να αγοράσουν στις αλλαγές που δημιουργούνται από μια ειρηνευτική συμφωνία και αυτό θα πάρει τους άσσο στην τρύπα. Μέσης Ανατολής δεσπότες έχουν χρησιμοποιήσει πάντα τους Παλαιστίνιους ως αιτία από την οποία μπορούν να εκτρέψει την προσοχή μακρυά από τα εσωτερικά τους προβλήματα. Και για τις Ηνωμένες Πολιτείες, φέρνοντας την ειρήνη στους Αγίους Τόπους και την απόσυρση από το Ιράκ με επιτυχία, θα μετατοπίσει το επίκεντρο προς ολόκληρη την ολοκλήρωση της οριστικής βήμα για την Αμερική πραγματικά ασφαλείς. Θα είναι το Αφγανιστάν μακριά από την επιστροφή στην ομαλότητα.
Το έργο πριν από τον Πρόεδρο Ομπάμα, Υφυπουργός Κλίντον και ο ειδικός απεσταλμένος Μίτσελ είναι ένα τρομακτικό ένα, είναι αυτή που αφορά τη μελλοντική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε αυτό τόσο πιο γρήγορα μπορούμε να διαμεσολαβήσει για την διαρκή ειρήνη.
Μπορεί ο Τζορτζ Μίτσελ Στερεώστε τη Μέση Ανατολή;