ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ μη αραβικές ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Για να λένε ότι η Μέση Ανατολή είναι η σύγχυση είναι μια συγκρατημένη περιγραφή. Θα πρέπει να θυμόμαστε οι περισσότεροι από τους αεροπειρατές των αεροπλάνων πάνω στις 9 / 11 ήταν της Σαουδικής Αραβίας και ο αρχηγός τους, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν (OBL), είναι ένας σαουδάραβας υπήκοος επίσης. Αλλά Αλ Κάιντα είναι ένας άπατρις οργάνωση και την έδρα τους ήταν στην καρδιά μιας χώρας, το Αφγανιστάν, ότι δεν είχε καμία πραγματική κυβέρνηση. Όταν η Αμερική θα μπορούσε να τους στράφηκε ενάντια σε εκείνους που μας έκαναν κακό σε αυτό το ζεστό πρωί του Σεπτέμβρη, δεν ήταν με την πλήρη εξουσία των στρατιωτικών μας. Οι ΗΠΑ δεν θα ήταν μετά από ένα έθνος-κράτος, που προσπαθούσαν να εξαλείψουν μια οργάνωση αφοσίωση των μελών των οποίων «δεν ανήκε στο έθνη από τις οποίες προήλθαν, αλλά αντ 'αυτού σε ένα παθογόνο ιδεολογία. Αλ Κάιντα κατά τον 21ο αιώνα δεν είναι πολύ διαφορετικό από τους πειρατές που χειρίστηκε τις θάλασσες τον 17ο και 18ο αιώνα. Η μόνη σημαντική διαφορά είναι οι στόχοι. Η Αλ Κάιντα είναι μια ομάδα σουνιτών που επιθυμεί να αναδημιουργήσει το χαλιφάτο, ένα παν-ισλαμικό κράτος με τη Σαρία ως τη βάση του νόμου. Κατά τη διάρκεια του Αφγανιστάν-σοβιετικό πόλεμο της δεκαετίας του '80, η προέλευση της Αλ Κάιντα είχαν διαμορφωθεί στο mujahadeen μάχες εναντίον των άθεων κομμουνιστική εισβολείς. Αυτές οι «ιεροί πολεμιστές» είχαν χρηματοδοτηθεί εν μέρει από τις ΗΠΑ που ήθελαν να δουν τη Σοβιετική Ένωση να γίνει τέλμα στο προδοτικό έδαφος του Αφγανιστάν. Οι ισλαμιστές έλαβε επίσης ασφαλές καταφύγιο και υποστήριξη υλικού από το Πακιστάν, σε μεγάλο βαθμό κατάσταση σουνιτών.
Την ίδια στιγμή το Ιράν σιίτες, φρέσκο από ισλαμική επανάσταση τους, ήταν υπεράσπιση από μια επίθεση από τις ιρακινές δυνάμεις του Σαντάμ Χουσεΐν, πρόθεση της οποίας ήταν να αδράξουν ζωτικής σημασίας περιοχές πετρελαίου στο ιρανικό κράτος, ενώ το Ιράν ήταν αδύναμη. Ο Σαντάμ Χουσεΐν, μια σουνίτες που οδήγησε σε μεγάλο βαθμό σιιτική κράτος δεν είχε καμία απροθυμία στην εισβολή γείτονά του. Σκόπευε να είναι ο μεγάλος Άραβας ηγέτης που θα ενώσει τους σουνίτες με τη δική του εκδοχή της Pan-Arabism. Έχει ως στόχο του, σε αντίθεση με την Αλ Κάιντα, ήταν κοσμικά. Καθ 'όλη τη δεκαετία του '80 ολόκληρη η περιοχή ήταν στις φλόγες. American στόχοι ήταν να εξασφαλίσει κανείς δεν πήρε το πάνω χέρι, φλόγα τις πυρκαγιές της αστάθειας και να ταπεινώσει τη Σοβιετική Ένωση, χωρίς την περιστροφή του Ψυχρού Πολέμου ζεστό.
Τα γεγονότα της δεκαετίας του 1980 θα θέσει τις βάσεις για τα σημερινά προβλήματα στην περιοχή. Το Ιράν-Ιράκ, ο πόλεμος για την ισοπαλία με το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν βαθιά στο χρέος. Αυτό οδήγησε τον δικτάτορα να εισβάλει Quwait σε ένα τολμηρό ρίσκο να αδράξει πετρελαίου από ένα πιο αδύναμο έθνος. Τα έσοδα από το πετρέλαιο θα επιτρέψει στο Ιράκ να σταθεί στα πόδια του και πάλι. Ο κόσμος δεν ήταν διατεθειμένη να επιτρέψει τον Σαντάμ να ελέγχουν μια τέτοια στρατηγική θέση στον Κόλπο και η έννοια που εισέβαλε σε ένα συναδέλφους κατάσταση σουνιτών με αυτές τις βιαιότητες, απέστειλε προειδοποιητική βολή σε όλη την πλώρη προς τους συναδέλφους σουνίτες κράτη του προς τα δυτικά. Επιθετικότητα του Σαντάμ τόσο του ίδιου του λαού του και στους συμπολίτες μουσουλμάνους γείτονές του, δημιούργησε το κλίμα που οδήγησε στην ήττα του στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου και την πολιτική Μπους της προτίμησης κατά την τρέχουσα πόλεμο του Ιράκ.
Στο Αφγανιστάν, οι οποίοι νίκησαν τους Σοβιετικούς στη δεκαετία του '80 πήγε για να ριζοσπαστικοποιήσουμε το αποτυχημένο κράτος. Οι Ταλιμπάν, επίσης σουνίτες, είναι ένα αντι-μοντέρνα, εξαιρετικά θρησκευτική οργάνωση που κυβέρνησε μεγάλα τμήματα του Αφγανιστάν στο κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε από την αποχώρηση των Σοβιετικών και την πλήρη αμέλεια από τα δυτικά. Κανόνα τους επέστρεψαν στο Αφγανιστάν για μια αλλοτινή αιώνα και την αυστηρή ερμηνεία του Κορανίου που επιφέρει δυσκολίες για την πλειονότητα των πολιτών της από το έθνος. Η ταύτισή τους και η αποδοχή της Αλ Κάιντα ήταν ένα φυσικό υποπροϊόν των πεποιθήσεών τους.
Η ισχυρούς δεσμούς με τις φυλές σουνιτών μεταξύ του Πακιστάν και του Αφγανιστάν είχε στερεοποιηθεί στη διάρκεια της σοβιετικής πολέμου και επαναβεβαίωσε κατά την περίοδο της κυριαρχίας των Ταλιμπάν. Το 2001 πλησίασε, μια πολύ αντι-δυτικό ισλαμική μαχητικότητα άκμασε στο Αφγανιστάν. Οι δεσμοί μεταξύ της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν που εκτείνεται πέρα από τα σύνορα των δύο αδύναμη έθνη-κράτη θα αποδεικνύουν την ανθεκτικότητα τους κατά την περίοδο μετά 9 / 11. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά τους μήνες και τα χρόνια που έρχονται θα είναι αποθαρρυντική καθώς αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν το πώς να αντιμετωπίσει αυτές τις δύο ομάδες και να βρούμε μια λύση στο Χίντου Κους που δεν μοιάζουν με τη σοβιετική εμπειρία.
Η κατάσταση στο Πακιστάν είναι επίσης περίπλοκη. Η κυβέρνηση στο Ισλαμαμπάντ είχε άμεσες σχέσεις με τους Ταλιμπάν και για εκείνους που είναι στην Αλ Κάιντα από τότε που η Σοβιετική πόλεμος της διπλανής πόρτας. Τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν εξακολουθούν να παραμένουν συνδεδεμένοι με τις δύο ομάδες και μερικά ακόμη βοηθήσουν τις προσπάθειές τους. Φαίνεται να υπάρχει κάποια επίλυση αυτών των ημερών, εντός της νέας κυβέρνησης Zadari στην καταπολέμηση των ριζοσπαστικών στοιχείων της ανομίας επαρχίες βορειοδυτικά. Αυτό είναι ένα ευπρόσδεκτο σημάδι στον απόηχο των πολλών απεργιών των ΗΠΑ κατά της Αλ-Κάιντα και των Ταλιμπάν στόχους εντός των συνόρων του Πακιστάν.
Στα δυτικά του Πακιστάν και του Αφγανιστάν είναι σιίτες του Ιράν. Πρόσφατη ιστορία τους είναι ένα από τα τεράστια αλλαγή σε συνδυασμό με την σύγκρουση. Δεδομένου ότι το Ιράν έριξε από φιλοδυτική βασιλιά τους και επέβαλε θεοκρατία, ήταν ώθηση σε έναν πόλεμο με τους Άραβες γείτονές τους που έχυσε το αίμα του έθνους σοβαρά. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία του αγώνα, το Ιράν εμφανίστηκε αποδυναμωθεί, αλλά αποφασιστική. Συνέχισαν να χρησιμοποιήσει τις ΗΠΑ ως ένα εργαλείο για να αποσπάσει την προσοχή του λαού μακριά από οικονομικά και πολιτικά προβλήματα του Ιράν. Τα τελευταία χρόνια ο πρόεδρος Μαχμούντ Ahmedinijad έχει δείξει ένα ισχυρό μέτρο της επίλυσης (αν όχι λίγη τρέλα) με την άρνηση του Ολοκαυτώματος, η χρηματοδότηση ριζοσπαστικές οργανώσεις στο Λίβανο και την Παλαιστίνη, και εκφράζοντας την επιθυμία να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια η οποία θα δώσει στο Ιράν τη δυνατότητα να την κατασκευή πυρηνικών όπλων. "Άξονα του κακού» του Μπους ομιλία ήταν η πιο καταστροφική λόγια του προέδρου της τον τελευταίο καιρό. Ο διαχωρισμός που δημιουργείται από αυτές τις λέξεις έχει δημιουργήσει το κλίμα που κάνει την ιδέα στο Ιράν ότι η βόμβα είναι αναγκαία για να αποφευχθεί μια αμερικανική επίθεση.
Διαδρομή του Ομπάμα μέσω αυτής της γεωγραφίας της αβεβαιότητας είναι δύσκολο. Ιράν μπορεί να ειρηνεύσει. Το Ιράν έχει μια αδυναμία. Οι περισσότεροι από τους πολίτες του Ιράν αγάπη Αμερική, δεδομένου ότι έχουν επαφή με κάποιο άτομο μέσα στην οικογένειά τους, που εγκατέλειψαν κατά τη διάρκεια της Ισλαμικής Επανάστασης και τώρα ζει άνετα στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί που ταξιδεύουν στο Ιράν υποδέχτηκαν θερμά από τους Ιρανούς. Αυτή η αντίληψη είναι ο Αχιλλέας θεραπεύει τους. Η άμεση επαφή με το Ιράν μαζί με μια πολυμερή προσέγγιση θα αποφέρει καρπούς υπό τον Ομπάμα. Από την Ισλαμική Επανάσταση δεν έχει γίνει απευθείας διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν. Η στρατηγική τους μέχρι πρόσφατα ήταν να δαιμονοποιήσει τις ΗΠΑ και με αυτόν τον τρόπο μας έχει διατηρηθεί σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς. Στο runup για τον πόλεμο του Ιράκ Χαταμί, ο Πρόεδρος τους, προσέγγισε τις ΗΠΑ. Ήταν μια μέτρια και ευνόησε τη βελτίωση των σχέσεων, αλλά η κυβέρνηση Μπους ήταν καβάλα νεοσυντηρητικής υψηλή τους και είδαν αδυναμία στη θέση του Ιράν. Με τα αμερικανικά στρατεύματα στις δύο πλευρές το 2003 θα ήταν η ιδανική στιγμή να συμμετάσχει το Ιράν. Κατάργηση θέση του Σαντάμ ενισχυμένη Ιράν. Με την ανάληψη του ελέγχου σιίτες στο Ιράκ, δυτικά γείτονά τους μετατράπηκε από έναν εχθρό σε σύμμαχο. Το γεγονός αυτό ενθάρρυνε το Ιράν και όταν Ahmedinijad εξελέγη νταηλίκι του, αποξενωμένος περαιτέρω την ήδη τοξική σχέση. Ο Ομπάμα διαθέτει τα εργαλεία με τα οποία να αλλάξει τη δυναμική, και πρέπει. Ιράν μπορούν να ανταλλάσσονται μακριά από τις πυρηνικές φιλοδοξίες τους. Οι άνθρωποι του έθνους μπορεί να συν-επέλεξε να κινηθεί σε μια κατεύθυνση που τον απομάκρυνε από τη σημερινή σκληρή γραμμή προσέγγισης.
Αφγανιστάν έχει γίνει επικίνδυνη. Το πρόβλημα με τη δέσμευσή μας είναι οι φτωχοί έθνος δεν έχει τίποτα να προσφέρει τις ΗΠΑ σε αντάλλαγμα. Σε αντίθεση με το Ιράκ, το Αφγανιστάν δεν έχει πετρέλαιο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν καθόλου πόρους στην ορεινή πολιτεία. Το μόνο προϊόν που παράγει πλούτο είναι όπιο, κάτι που οι Ταλιμπάν είχαν σχεδόν εξαλειφθεί πριν από την εισβολή των ΗΠΑ. Η καλλιέργεια της παπαρούνας έχει εκραγεί από το 2001. Ο Ομπάμα θα χρειαστεί μια μεγάλη δέσμευση από τα δυτικά έθνη για την επίλυση της σύγκρουσης εκεί. Αμερική δεν μπορούν να προχωρήσουν μόνες τους στο Αφγανιστάν ή αλλού περισσότερο από πιθανό το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μια μεσολάβηση ειρήνη με τους Ταλιμπάν? Μια που περιλαμβάνει την επιστροφή τους στο προσκήνιο στο Αφγανιστάν για ένα κίνημα μακριά από την ένωσή τους με την Αλ Κάιντα. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τους ανθρώπους Αφγανιστάν και θα εξασφαλίσει τη συνέχιση του εμφυλίου πολέμου στο προσεχές μέλλον. Αν ο Ομπάμα είναι να έχει επιτυχία στο Αφγανιστάν και στο γειτονικό Πακιστάν θα πρέπει να αποτελεί το ομόλογο με επιρροή πρωτεύουσες κόσμου και να ενθαρρύνει την πλήρη δέσμευσή τους στον αγώνα. Το Αφγανιστάν είναι το ένα θέμα έξω από την αμερικανική οικονομία που θα μπορούσε να προκαλέσει θάνατο σε καλή αίσθηση του Ομπάμα που έχει σήμερα.