Onlangs ontving ik een conservatief artikel over de impact van Jimmy Carter op de gebeurtenissen die hebben ontvouwd tijdens de afgelopen dertig jaar of zo. Als ervaren we de terugkeer van het liberalisme van bijna een kwart eeuw van slaaptoestand, voelde ik dat het tijd was om de recht te zetten en opnieuw te onderzoeken van de schuld te geven. Het volgende is het artikel gevolgd door mijn weerwoord.
Door BELEGGER Business Daily
Geplaatst op woensdag de 10 september 2008 16:20
Jimmy Carter werd onze 39e president van de jonge leeftijd van 52. Hij was een een termijn gouverneur van de Plains, GA, waar hij leiding aan de familie pinda boerderij en leerde zondag school. Hij was ook afgestudeerd aan de Marine Academie en diende zeven jaar in de marine, waardoor als luitenant.
Hij kwam aan de macht in de nasleep van de oorlog in Vietnam en het aftreden van president Nixon. Het publiek wilde dat veranderen en een nieuw iemand, en Carter was een ambitieus, hands-on politicus die beloofde betere tijden. Zo goed als zijn bedoelingen waren, maar de dingen die hij probeerde waren niet succesvol. In feite, creëerde hij veel ernstiger problemen dan hij ooit opgelost.
De hoeksteen van het buitenlands beleid Carter was van de mensenrechten, en hij deed een nobele het succes van een vredesverdrag tussen Egypte's Anwar Sadat en de Israëlische Menachem Begin te bereiken.
Helaas, die later leidde tot moord op Sadat in de handen van de islamitische radicalen.
Veel mensen voelden Carter was een goede man die werkte hard en bedoelde het goed. Maar hij was naïef en incompetent in het omgaan met de enorme lasten en complexe uitdagingen van zijn president.
Hij ten onrechte van mening Amerikanen hadden een "buitensporige angst voor het communisme, 'dus hij reisverbod opgeheven naar Cuba, Noord-Vietnam en Cambodja en vergeven ontwerp ontduikers. Hij stopte B-1 bommenwerper productie en gaf weg onze strategisch gelegen Panamakanaal.
Zijn meest schadelijke misrekening was de terugtrekking van de Amerikaanse steun voor de Sjah van Iran, een sterke en langdurige militaire bondgenoot. Carter bezwaar tegen vermeende de Sjah mishandeling van gevangen Sovjet-spionnen die werkten aan de Iraanse regering omver te werpen. Hij dacht dat de verbannen Ayatollah Khomeini, die een religieus man, zou een eerlijker leider te maken.
Na het verlies van Amerikaanse steun, was de Sjah omvergeworpen, de ayatollah terug, Iran werd uitgeroepen tot een islamitische natie en de Palestijnse huurmoordenaars waren ingehuurd om de oppositie te elimineren.
De Ayatollah Vervolgens introduceerde het idee van zelfmoordenaars om de Palestijnse Bevrijdings Organisatie, het betalen van $ 35.000 tot PLO gezinnen waarvan de jonge mensen werden gehersenspoeld om zoveel mogelijk Israëli's doden als mogelijk door te blazen zich op in drukke winkelgebieden.
Vervolgens de Ayatollah gebruikte de Iraanse olie-rijkdom te creëren, te trainen en financieren van een nieuwe terroristische organisatie, Hezbollah, die later Israël zou aanvallen in 2006.
In november 1979, Mahmoud Ahmadinejad en andere Iraniërs bestormden de Amerikaanse ambassade in Teheran en namen 52 Amerikanen gegijzeld voor 444 dagen. Niet tot zes maanden in de beproeving heeft Carter een poging te redden. Maar de missie, met slechts zes marine helikopters, werd slecht uitgevoerd. Drie of20the helikopters waren uitgeschakeld of verloren in zandstormen. (Piloten mochten niet voor een ontmoeting met weersvoorspellers omdat iemand met gezag bezorgd over de beveiliging ..) Vijf piloten en drie mariniers om het leven.
Dus, als gevolg van overmoed, onervarenheid en slecht beoordelingsvermogen, Carter ondermijnd en verloren een sterke bondgenoot, Iran, dat vandaag agressief bedreigt de VS, Israël en de rest van de wereld met nucleaire wapens.
Maar dat is niet alles .. Na Carter ontmoetten elkaar voor het eerst met Sovjet-leider Leonid Brezjnev, de Sovjet-Unie direct binnengevallen Afghanistan. Carter, ooit de naïeve appeaser, was geschokt. 'Ik kan niet geloven dat de Russen tegen me gelogen,' zei hij.
De invasie trok een 23-jarige Saoedische met de naam Osama bin Laden in Afghanistan de islamitische strijders werven en zamelen geld in voor een anti-Sovjet jihad. Een deel van die groep uiteindelijk Al-Qaida, een terroristische organisatie die de oorlog zou op Amerika meerdere malen te verklaren tussen 1996 en 1998 voor de aanval op ons op 9 / 11, het doden van meer Amerikanen dan de Japanse aanval op Pearl Harbor.
Wacht Carter's, de Sovjet-Unie ging op een ongebreidelde tekeer waarin hij nam niet alleen Afghanistan, maar ook Ethiopië, Zuid-Jemen, Angola, Cambodja, Mozambique, Grenada en Nicaragua.
Ondanks dit, laatste verdediging Carter's voorgestelde begroting besteden 45% onder het pre-Vietnam niveaus voor gevechtsvliegtuigen, 75% voor schepen, 83% voor de aanval onderzeeërs en 90% voor helikopters.
Jaren later, als burger, Carter onderhandeld over een vredesakkoord met Noord-Korea aan dat communistische land te houden van het ontwikkelen van nucleaire wapens. Hij er ook van overtuigd president Clinton en minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright om mee te gaan met haar. Maar de ondertekende stuk papier bleek waardeloos. De Noord-Koreanen bedrogen Carter en in plaats daarvan gebruik gemaakt van onze geld, incentives en de technische uitrusting om nucleaire wapens te bouwen en te vormen van de bedreiging waarmee we vandaag voor staan.
Zo deed Carter ongewild onze Neville Chamberlain, het creëren van met zijn goedbedoelde, maar onhandig, onrealistisch en goedgelovige de acties van de zeer omstandigheden die leidden tot de drie meest gevaarlijke bedreigingen van de veiligheid hebben we vandaag voor staan: Iran, Al-Qaeda en Noord-Korea.
Aan de binnenlandse zijde, Carter gaf ons inflatie van 15%, het hoogste in 34 jaar, de rente van 21%, de hoogste in 115 jaar, en een ernstige energiecrisis met lijnen rond het blok bij benzinestations land.
In 1977, Carter, samen met een Democraat het Congres, creëerde een waardige project met nobele bedoelingen, de Community Reinvestment Act. Meer dan een sterke industrie bezwaren, het mandaat dat alle banken het krediet behoeften van hun hele gemeenschappen te voldoen.
In 1995 heeft president Clinton opgelegd nog sterker regelgeving en performance tests die gedwongen banken aanzienlijk te verhogen leningen aan lage inkomens, armoede-area kredietnemers of gezicht boetes of eventuele beperkingen van de expansie. Deze herzieningen toegestaan voor securitisatie van CRA leningen met subprime hypotheken.
In 1997 werden de goede leningen gebundeld wit h arme en verkocht als eerste pakketten aan instellingen binnen-en buitenland. Die verschoven risico van de lening initiatiefnemers, te bevrijden banken beginnen Opstapelen en meer van deze winstgevende subprime producten.
Onder twee jonge, goed bedoeld presidenten, dus, big-government plannen en opdrachten een belangrijke rol gespeeld in de huidige subprime hypotheek puinhoop en de katastrofisch gevolgen voor de Amerikaanse en internationale economieën.
Zwaarst getroffen door de hypotheek verhinderingen zijn de burgers dat de Democraten altijd beweren meest binnenstad bewoners die slachtoffer werd van een lage of geen aanbetaling's, onverwachte verstelbare tarieven, bedrieglijke aanvragen voor leningen en provisie beluste verkopers te helpen.
Dit moment hebben wij uit borgtocht tegen hoge kosten Fannie Mae en Freddie Mac, de zeer agentschappen die werden verondersteld om het systeem te stabiliseren. Op termijn zou dit de situatie verbeteren. Maar de partij van Carter en Clinton dat de verloskundigen onze hypotheek rotzooi wil nu vertrouwen over te nemen en de overheid loopt ons hele systeem van de gezondheidszorg!
En iedereen is schuld te geven Bush voor onze huidige problemen.
ANTWOORD:
Er zijn zo veel onjuistheden in dit artikel dat ik niet weet waar te beginnen. Laten we beginnen eerst met de premisse. Om te begrijpen Carter voorzitterschap moet men eerst herinneren wat de politieke en nationale klimaat was als in het midden van de jaren '70. Vergeet niet dat Jimmy Carter aantreden een korte twee jaar na het einde van de oorlog in Vietnam. De natie was nog steeds in shock na het verlies van de oorlog in Vietnam en Watergate. Niemand verkozen in 1976 had kunnen handhaven onze militaire dapperheid. De militaire was versleten en die lijden aan moreel verval (doet iedereen denk aan de verdovende middelen in het leger in de laatste jaren van de Vietnam-oorlog?). Carter erfde een naoorlogse militaire dat de vereiste inkrimping. Hij erfde ook een naoorlogse economie. De oorlog had aangewakkerd een economische hoogconjunctuur in de jaren '60. De economische ellende die schaduw Carter waren een direct gevolg van de beëindiging van de oorlog. Velen denken dat Reagan gered van de economie. Hij in werkelijkheid iets dat we nog steeds vandaag de dag het gevoel heeft, hij gewoon verlaagde belastingen en zet het tekort op krediet van de natie-kaart.
De auteur van dit artikel impliceert dat Carter zou zijn blijven de Sjah van Iran te ondersteunen. Wat hij nalaat te wijzen op de Shah was een brute koning die een klimaat van angst gevoerd in zijn land vergelijkbaar met wat Hussein deed in Irak. De wapens die hij gebruikte om zijn beleid te plegen waren Amerikaanse wapens. De auteur ook niet te wijzen op de VS, in een CIA-coup gericht, keerde de democratisch gekozen Mossedeq in de jaren 1950 om het faillissement van de Shah, want een koning is veel makkelijker te controleren dan een democratisch gekozen leider die vertegenwoordigt zijn volk. Waarom hebben we dit doen? ... Olie. Dus toen de Islamitische revolutie begon in 1979, de militanten ging rechtstreeks naar de Amerikaanse ambassade om ervoor te zorgen een nieuwe staatsgreep zou niet binnenkort uit de VS. Waarom hebben ze naar de Amerikaanse ambassade? Omdat in de jaren '50 van de CIA voerden hun staatsgreep uit de kelder van diezelfde ambassade.
De auteur wijst ook op de Ayatollah gesteunde aanvallen door Hezbollah tegen de Israëli's. De eenvoudige punt is hoe de aanvallen op Israël van invloed op de Amerikaanse veiligheid? Onze steun aan Israël is een nadeel voor ons buitenlands beleid. De single belangrijkste drijvende kracht achter de aanslagen op het World Trade Center was onze voortdurende onbetwistbare steun van Israël en de wrok dit veroorzaakt in de regio. Kan iemand mij vertellen wat voordeel krijgen we voor de ondersteuning van Israël? In feite is onze steun aan Israël is een belemmering bij het oplossen van ernstige problemen in de regio. Bijvoorbeeld, wanneer we een beroep op de soennitische staten in de oostelijke Middellandse Zee en de Golf om ons te helpen in Irak de meeste ben niet gekomen om onze hulp, beweren dat ons beleid in Israel werd hen belet ons helpen in het omgaan met de soennitische opstand in Irak in 2003-04.
De auteur spreekt over de Sovjets tijdens de Carter administratie te gaan op een "rampage" (wat dat ook moge betekenen) door het benutten van de landen van Afghanistan, Ethiopië, Zuid-Jemen, Angola, Cambodja, Mozambique, Grenada en Nicaragua. De auteur is niet erg slim als hij denkt dat de Russen in beslag genomen Grenada en Nicaragua. En welke strategische betekenis waren de andere landen voor de Amerikaanse nationale veiligheid? Vergeet niet dat het was Nicaragua, dat kreeg Reagan in een veel warm water over wapens en geld transfers tussen de gevreesde islamitische staat van Iran en de Contra's in Nicaragua. De auteur insinueert dat Carter zou de Sovjets hebben verhinderd binnenvallen hun buurman Afghanistan. De Sovjets vielen, omdat zij zagen hun zuiderbuur was een negatief effect op de Sovjet-islamitische republieken hebben. Niets Carter had kunnen doen zou hebben voorkomen dat de Sovjets uit Afghanistan binnen te vallen. Later was Reagan de steun van de Mujahedeen in Afghanistan die leidde tot de opkomst van een weinig bekende jihadistische genaamd Osama Bin Laden niet het beleid van Carter. Er zijn ongeveer 3000 Amerikanen niet levenden, die waarschijnlijk liever gezien dat de Russen te winnen die oorlog.
Ik ben geen enorme fan van Jimmy Carter, maar zijn belangrijkste buitenlandse politiek resultaat was de vredesverdrag, dat een duurzame vrede tussen Israël en Egypte beveiligd en de deur geopend voor een soortgelijke deal tussen de Joodse staat en Jordanië en laten we niet vergeten dat deze prestatie eindigde de vicieuze cirkel van oorlog tussen Israël buren en Israël. Het is bijna lachwekkend de auteur postscriptums deze prestatie door te zeggen dat Anwar Sadat werd vermoord als gevolg van de deal alsof het niet de moeite waard de prijs betaald door de heldhaftige opoffering van Sadat. De echte interessante punt te worden gemaakt over de moord op Sadat is dat het werd uitgevoerd door een groep onder wie Zayman Al-Zawahiri, de nummer twee man in Al-Qaida.
De auteur brengt ook boven Noord-Korea. Noord-Korea verkregen hun nucleaire programma van AQ Khan, een Pakistaanse wetenschapper. Toen het werd geopenbaard in de vroege jaren 2000 dat Khan was het brein achter Noord-Korea het verkrijgen van de bom werd hij geplaatst op huisarrest. Bush zou niet de druk van de president van Pakistan, Pervez Musharraf, naar de wetenschapper te straffen verder omdat Bush nodig Musharraf als een bondgenoot van Al-Qaeda te bestrijden. De kwestie van omgaan met de Noord-Koreaanse nucleaire situatie draaide rond een feit, en een feit alleen. Er is maar een volk dat geen invloed op alle in Noord-Korea heeft en dat is China. Was de VS bereid zijn om ten oorlog te gaan met China over het nucleaire programma van Noord-Korea? Dit was de enige manier om een tekort aan diplomatie kunnen hebben stilgelegd hun programma. Te roepen Carter een Neville Chamberlain op Noord-Korea is absoluut belachelijk. Chamberlain's appeasement van Hitler belandde het geven van Hitler hefboom om Tsjecho-Slowakije te grijpen en uiteindelijk de moed om Polen binnen te vallen wat resulteerde in de oorlog van een onmetelijk bloedbad. De Noord-Koreaanse nucleaire programma heeft verwaarloosbaar effect.
Ten slotte is de auteur moeten we niet de schuld van Bush voor de huidige situatie. Indien een goedkeuringsproces rating in de bovenste jaren '20 (de laagste rating, aangezien de statistiek is gemeten) is niet overtuigend genoeg dan misschien een paar feiten zullen u overtuigen. Bush is de eerste president in de geschiedenis om een oorlog te voeren en niet de mensen die belasting te betalen. In feite, zijn slechte leiderschap niet om de Amerikanen te offeren helemaal. Na 9-11 vertelde hij de Amerikanen om gewoon naar buiten gaan en winkelen. En besteden we deden. In 2006 is de Amerikaanse spaarquote was de laagste was sinds de Grote Depressie (en gedurende de jaren 1930 mensen gewantrouwd de banken zo veel dat zelfs als ze waren de gelukkigen die geen geld hebben spaargeld gewoon velen het opgeborgen in een koffie kan) . De nationale schuld is verdubbeld sinds Bush aantrad. Uitgevoerd als een conservatieve Bush groeide de overheid tot ongekende hoogten. Hij creëerde een geheel nieuwe afdeling (Homeland Security) en startte de financiering van de Medicare Prescription Drug Act, die een prijskaartje van meer dan $ 500 miljard hebben in de komende tien jaar. Bush en zijn Republikeinen verwikkeld in een oorlog tegen de middenklasse. Door hun economisch beleid van de ongelijke verdeling van de rijkdom is op een niveau niet meer gezien sinds de Grote Depressie. En dan is er van Bush baby: de oorlog in Irak. Een oorlog gevoerd op valse intelligentie (doe een google zoeken op de handtekening van de regering-Bush de bron van de Iraakse inlichtingendienst, Curveball) en tegen een vijand die waren bevatte. Een vijand die in toom gehouden het land van de auteur van het artikel beschuldigd Carter voor empowerment, Iran. Iran is nu de onbetwiste macht in de regio en heeft gewapende sjiitische opstandelingen in Irak die hebben geleid tot de dood van Amerikaanse soldaten. Irak heeft de oorzaak van de VS om zijn ogen te nemen van de bal in Afghanistan en onze belangrijkste taak, het vangen of doden van Bin Laden en de vernietiging van Al-Qaida. Het Amerikaanse leger is nu aanzienlijk versleten zijn op een moment dat we ze het meest nodig hebben om de "echte" oorlog in Afghanistan, die snel achteruit gaat vernieuwen. Bush in acht jaar heeft de wereld uit met enthousiaste steun en sympathie voor ons volgende 9-11 aan geloven Amerika is niet langer het bastion van de beginselen onze founding fathers neergelegd in de 18e eeuw. Bush, die toen het land geconfronteerd wordt met een ernstige economische crisis, werkt als een koekoeksklok en zegt een paar woorden en retraites terug in het Witte Huis. George Bush, heeft in de huidige crisis econoic uitgegroeid tot een laatste dag James Buchanan, die niets deed, terwijl hij keek naar de zuidelijke staten goed uit en de Unie in de winter van 1860-1861 afscheiding. Jimmy Carter de fouten lijken klein in vergelijking. We kunnen alleen maar hopen dat Barack Obama zal onze Abraham Lincoln en wist de schade die deze laatste acht jaar.