De regering-Obama heeft erop aangedrongen dat Israël bevriezen van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Een belangrijke Israëlische diplomaat durfde uit te spreken over hoe Israël er niet in slaagt een bevriezing van de nederzettingen te voeren is pijn de relatie met hun belangrijkste bondgenoot. Hij werd opgeroepen. Laten we eens in de gaten houden wat er gebeurt met de heer Tamir.

Door Barak Ravid, Haaretz, 09 augustus 2009

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken op zaterdag opgeroepen voor overleg een senior Israëlische diplomaat die in een vertrouwelijke memo van de regering bekritiseerd voor schaden banden met de VS vorige week.

Een verklaring ministerie zei dat de Israëlische consul-generaal in Boston, Nadav Tamir, zou aankomen in Jeruzalem volgende week een verduidelijking te geven aan het ministerie directeur-generaal.

De memo, die gericht was aan het ministerie van Buitenlandse Zaken in Jeruzalem, benadrukte dat het publiek spuwde met de VS over de kwestie van de nederzettingen te bevriezen heeft een vervreemd een groot aantal Amerikaanse joodse supporters.

Tamir, een veteraan gerespecteerde diplomaat, schreef de memo onder het kopje "melancholische gedachten over Israël-Amerikaanse betrekkingen."

Tamir De missive wordt beschouwd als ongebruikelijk gezien de botte, wees de aard van de kritiek op het beleid van de premier.

"De manier waarop wij het uitvoeren van de relaties met de Amerikaanse regering is van strategisch belang schade aan Israel veroorzaakt", Tamir schreef. "De afstand tussen ons en de Amerikaanse regering heeft duidelijk gevolgen voor de Israëlische afschrikking."

"Er zijn Amerikaanse en Israëlische politieke elementen die [de Amerikaanse president Barack] Obama tegen op een ideologische basis en die bereid zijn om de bijzondere relatie tussen de twee landen ter wille van hun eigen politieke agenda te offeren", de consul-generaal in Boston schreef.

"Er heeft altijd een discrepantie in de aanpak van beide staten [over de kwestie van de nederzettingen] geweest, maar er was altijd een mate van coördinatie tussen de regeringen," Tamir schreef. "Tegenwoordig is er een zin in de Verenigde Staten dat Obama wordt gedwongen om met de hardnekkigheid van de regeringen deal in Iran, Noord-Korea, en Israël."

"De administratie is een inspanning leveren om het profiel van de meningsverschillen lager, en toch is het [Israël] dat is de bron die is aandacht voor de verschillen," Tamir schreef.

Tamir beschuldigde Netanyahu het in gevaar brengen de Amerikaanse Joodse steun voor Israël door het openbaar sparren met de regering Obama meer dan de bouw van Joodse woningen in de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem.

Een woordvoerder van Netanyahu een verklaring afgegeven naar Channel 10, die Tamir beschuldigd van het overtreden van het protocol met het uitspreken van 'politieke standpunten' tegen de premier.

Tamir weigerde een Haaretz verzoek voor commentaar. De Israëlische consulaat in Boston zei dat de nota is een intern document Ministerie van Buitenlandse Zaken dat was niet voor consumptie van de media.

Ministerie van Buitenlandse Zaken woordvoerder Yigal Palmor vertelde de Associated Press laat donderdag, "We geven geen commentaar op gelekte rapporten."

In een poging om het zieltogende jumpstart Midden-Oosten vredesproces, heeft de regering van Obama herhaalde zijn eis dat Israël de bouw te staken in nederzettingen op de Westoever. Het beleid is een scherpe afwijking van de toon en de inhoud van Israël-Amerikaanse betrekkingen tijdens het presidentschap van George W. Bush.

De 'Cash for Clunkers "programma kan de meest creatieve beleidsinitiatief we hebben zien komen van de overheid in een lange tijd. Het effect is dynamisch en de uitvoering is eenvoudig. Wil er sprake zijn oppositie tegen dit wetsvoorstel is verbijsterend. In 2003 zagen we Bush en zijn Republikeinse bondgenoten slagen voor een fiscaal voordeel (tussen $ 75.000 en $ 100.000) voor bedrijven die aankoop van een voertuig dat 6000 pond of meer wegen. Ik weet zeker dat veel van deze voertuigen worden ingeruild voor de huidige "Cash for Clunkers" programma. De twee mindsets zijn diametraal in de oppositie en vertegenwoordigen de achterwaartse denken van conservatieven en de voorwaartse verbeelding van liberalen. Dit wetsvoorstel 2003 moedigde de Amerikaanse autofabrikanten (of in ieder geval versterkt hun misleide productie strategieën) om slinger uit grote gas guzzling voertuigen. De collusie tussen de twee eindigde als een pact met de duivel koopje dat zou uiteindelijk verlamde de Amerikaanse automobielsector.

Amerika's verslaving aan buitenlandse olie is onpatriottisch. Denk aan de naties in de wereld die olie hebben als het middelpunt van hun economie. Saudi-Arabië, Venezuela, Nigeria, Iran en Rusland zijn slechts enkele van deze aardolie autoritaire staten gedomineerd. Aangezien de prijs van olie is gestegen deze landen hebben minder democratisch. Het geld afkomstig van de productie van olie heeft de regeringen van deze landen minder afhankelijk betreffende belastingheffing op inkomsten van zijn burgers. Als een overheid niet te vertrouwen op de openbare accijnzen aan de natie lopen, is het minder waarschijnlijk haar burgers vertegenwoordiging toe te kennen. Dit gebeurt over de hele linie in deze staten. En deze landen belangen worden steeds in tegenstelling tot onze eigen.

De Verenigde Staten maakt ongeveer 3% van de wereldbevolking, maar we gebruiken 25% van de energie in de wereld. Wij zijn een opgeblazen varken energie. Het feit dat we zo'n een aanzienlijke hoeveelheid brandstof zorgt voor een dilemma als Zuid-en Oost-Azië komen uit hun slaap. Het maakt het moeilijker voor de VS om de energiebehoefte van India en China als alles wat ze doen is proberen te worden ons te bedwingen.

Het verzenden van een signaal aan degenen die buiten ons land is slechts een bijproduct van dit programma. De auto initiatief doet zoveel dingen tegelijk. Het brengt benzineslurpers van de weg af en vervangt ze door energie-efficiënte auto's. Dit vermindert niet alleen de hoeveelheid gas die we gebruiken, maar ook vermindert onze ecologische voetafdruk. Het dient ook twee doelen met betrekking tot de auto-industrie. Het stimuleert natuurlijk verkoop, maar het helpt ook valideren van de behoefte van deze bedrijven voor auto's die beter benzineverbruik te krijgen te produceren. Maar misschien is het grootste wat de "Cash for Clunkers 'doet dat niet is gesproken over de psychologische dimensie. Iedereen is zich bewust van de beweegredenen voor het programma en helder denken de Amerikanen zien dat de natie is uit de buurt van grote auto's bewegen. Het is zeldzaam wanneer de overheid een positieve verandert de verbeelding van de natie en nog zeldzamer wanneer de overheid komt met een programma dat zo veel doet voor een relatief klein bedrag aan geld.

De hervorming van de gezondheidszorg in dit land is uitgegroeid tot een causus belli (oorzaak van de oorlog). Cirkelen in nieuwsberichten of op het internet zijn video's die gekken schreeuwen op politici tijdens gemeentehuis vergaderingen alsof hun viscerale reactie is een sjabloon voor hoe de rest van Amerika is gevoel over de hervorming. Het is het niet. Als een van deze gekken zouden de tijd nemen om hun TV uit te schakelen van Fox News en doe een beetje onderzoek zouden ze vinden veranderende gezondheidszorg dekking is in het beste belang is van de meeste mensen in dit land.

Het eerste nummer iemand moet begrijpen is waarom zou de vrije markt het beste instrument om de gezondheidszorg te draaien? Is het goed om een ​​onderneming te bepalen voor de toekomst van uw voortdurende zorg nodig heeft? Is er een verzekeringsmaatschappij die er zijn die echt een verdomd geeft over u, vooral als je een winst aansprakelijkheid? Met andere woorden, de winstgevendheid zijn een onderdeel van de gezondheid? Tot slot, wat doet beroep iemand te hebben als een verzekeringsmaatschappij weigert dek ze af?

Veel mensen die zich verzetten tegen de hervorming van de gezondheidszorg en het enkele betaler-systeem noemen het feit dat de VS heeft de beste gezondheidszorg ter wereld. De realiteit is dat we niet de beste zorg in de wereld hebben, hebben we de beste medische technologie in de wereld. Met veel van deze technologie wordt ontwikkeld in universiteiten, zal dit aspect van onze gezondheidszorg niet veranderen als het systeem zelf verandert.

Volgens de World Health Organization van de Verenigde Staten gelederen 37e in de algemene gezondheid, vlak achter de wil van Marokko, Chili en Costa Rica, hoewel de Verenigde Staten de eerste plaats komt in de zorguitgaven per hoofd van de bevolking. Als voor de levensverwachting, de Amerikaanse gelederen 24e. Waarom heeft de VS spenderen ruim 7% meer aan het BBP voor de gezondheidszorg dan mensen die hebben gesocialiseerde geneeskunde nog komen minder in ruil voor onze investeringen? Het antwoord heeft veel te maken met de winstmarge. Moeten we leven in een land waar het kapitalisme is de drijvende kracht achter de gezondheid van onze burgers? Als we vertrouwen hebben in de militairen om ons te beschermen (en het is een overheidsinstelling), dan wat er mis is met de overheid ons beschermt door middel van een enkele betaler gezondheidszorg service die parallel loopt aan de prive-een, dat fungeert als een concurrent van de huidige particuliere verzekering oligopolie ?

De mensen die schreeuwen tegen congresleden in deze stadhuis bijeenkomsten zijn niet bezig met een dienst voor iedereen, vooral de middenklasse. Schreeuwen naar degenen die hen vertegenwoordigen is geen vervanging voor een open dialoog. Neem een les van Charlie Rose en niet van Bill O'Reilly . Er zijn vele van ons zijn die wachten op de Verenigde Staten in te halen naar de andere 26 landen (de meesten van hen socialistisch) waarvan het niveau van de gezondheidszorg is beter dan de onze.

Van de regio enige democratie van Israël voorstanders afkeuren. Is dit het type van de democratie willen we steunen? Het is tijd om losgesneden deze alliantie.

De grote progressieve schrijver Randolph Bourne zei ooit: "Diplomatie is een verkapte oorlog, waarbij staten proberen te winnen door ruilhandel en intriges, door de slimheid van de kunsten, de doelstellingen die zij zouden hebben om meer te onhandig krijgen door middel van oorlog." De fundamenten voor de Obama buitenlands beleid beginnen vorm te krijgen. President Obama's speech in Caïro vorige maand had een geweldige rimpel effect. Er is weinig twijfel over de interne strijd in Iran, dat volgde werd beïnvloed indirect door de spraak. De conservatieve regering in Iran kon niet met succes schilderen de opstand als de impliciete werk van de VS na de sham verkiezing van Ahmedinejad. Als u herinneren, de Iraanse regering geprobeerd de vinger naar Groot-Brittannië punt in een throwback verhuizing van een al lang dood leeftijd. Met geen echte "Satan" volk de schuld, het vuur van de oppositie blijft smeulen.

Vorige week, George Mitchell bezocht Damascus in een poging om het Midden-Oosten vredesproces te doen herleven door het smeren van de wielen van de hardnekkige. Hoewel er geen baanbrekende gesprekken betrokken waren, heeft een nieuwe dialoog begonnen met de Arabische staat. De VS heeft sancties op aan Syrië voor hun blijvende steun aan terroristische groeperingen, met name die woonachtig in Libanon. Syrië is al lange tijd gezien als een paria in de regio, maar zal een belangrijke speler te worden als er ooit vrede in de regio. Mitchell's bezoek is de Obama's poging om uit te reiken naar landen die voorheen als schurken gezien in een poging om ze te bewegen in de richting van dialoog en matiging.

Israël is ook gedwongen om te reageren. De Obama positie op het stoppen van nederzettingen in de bezette gebieden wordt veroorzaakt door spanningen binnen de Joodse staat. 1.500 rechtse demonstranten marcheerden in de voorkant van office premier Benjamin Netanyahu om hun verzet tegen elke voorgestelde nederzettingen stop te tonen. Contact en druk van Washington, wordt toegepast op hetzelfde moment, begint de verroeste tandwielen van de Midden-Oosten vrede te bewegen. De nieuwe game van de diplomatie wordt gespeeld met tact en op te lossen. Verwacht niet grandioos resultaat echter. De regio heeft nooit ontwikkeld die manier.

In de tussentijd minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton onlangs voltooide haar tournee door Zuid-Azië. Hoewel niet in detail door de Amerikaanse media, was het bezoek Clinton gezien als uiterst constructief. De VS zou heel graag India een sterke bondgenoot in de strijd tegen het terrorisme en het voorkomen van nucleaire proliferatie. Gedurende de post WO II periode India had uitgevoerd een voorzichtige relatie met de VS. Pas in de laatste twee decennia is de relatie tussen de VS en India ging een hoek om. Om cement van de sterke banden die nu binden de twee landen, heeft Obama uitgenodigd premier Singh aan de eerste leider van zijn toestand gast later in 2009. De VS is ook de verkoop van ruimtetechnologie en straaljagers aan India evenals waardoor Amerikaanse bedrijven te helpen bij de bouw van twee kerncentrales. Er is een vredesproces dat moet worden opgelost in Zuid-Azië ook. India en Pakistan hebben verder uit elkaar gedreven in de afgelopen maanden na de terreuraanslagen in Mumbai waren bewezen dat hun wortels in Pakistan hebben.

Hoewel de VS is momenteel bezig met twee oorlogen, in de periferie van de Amerikaanse regering is het initiëren van een ingrijpende diplomatieke deken, dat is niet alleen verandert de manier waarop de VS actief is, maar het beeld dat wordt geprojecteerd in grote delen van Azië. Deze berekende manoeuvres zijn waardoor het momentum in de regio om af te stappen van het extremisme en het kalmeren van de wateren voor de vooruitgang die we allemaal hopen bloeien in de komende jaren.

Wat doet de rechter vleugel staan ​​voor deze dag? Kan iemand krijgen een handvat aan de Republikeinse partij de laatste tijd? De overheid kan niet onze problemen op te lossen, ze zeggen? Dus wie is het uitlijnen van de private banking-sector? De Republikeinen zeggen dat de gezondheidszorg moet worden hervormd. Dus wie wordt verondersteld om de heffing te leiden? Uiteraard de overheid heeft niet het antwoord. En nu uit de buik van hen die 'eerlijke en evenwichtige "komt een aanval op vrijwilligerswerk. Dat lettertype van de beweegredenen, de Glenn Beck, is een aanfluiting van degenen die hun tijd om te helpen de minder bedeelden. Het moet echt gezien worden om het te geloven. In een hommage aan het nationaal-socialisme, wordt verondersteld, Beck neemt gericht op de Americorps credo. De Americorps, immers, is een overheidsinstelling die in de eerste plaats maakt de jeugd van dit land om een ​​verschil in hun gemeenschap en de natie als geheel. Het is een binnenlandse vorm van het Peace Corps. Nu zijn de conservatieven het maken van een vereniging van fascisme en vrijwilligerswerk? Het gaat alleen maar om te laten zien hoe oppervlakkig en zelf opgenomen de partij van Lincoln is geworden. Geen belasting van de rijken en met alle middelen niet toetreden tot een regering organisatie die geloofsbelijdenis is fascistisch.