4. De Spoken van Sjahs en Sovjets
Gericht op het niet-Arabische Midden-Oosten
Om te zeggen dat het Midden-Oosten is verwarrend is een understatement. Men moet niet vergeten het grootste deel van de kapers aan boord van de vliegtuigen op 9/11 waren Saoedi-en hun leider, Osama Bin Laden (OBL), is een Saoedi-nationaal ook. Maar Al-Qaeda is een staatloze organisatie en hun hoofdkwartier was in het hart van een land, Afghanistan, dat er geen echte regering. Als Amerika hun macht keerde zich tegen degenen die ons kwaad op die warme september 's morgens was het niet met de volle kracht van onze militairen. De VS was niet van plan na een natie-staat, waren we een poging om een organisatie waarvan de leden 'loyaliteit behoorde niet tot de landen waar ze vandaan kwamen, maar in plaats daarvan een virulente ideologie uit te roeien. Al-Qaeda in de 21ste eeuw is niet veel anders dan de piraten die de zeeën geleverd in de 17e en 18e eeuw. Het enige belangrijke verschil is het doel. Al Qaida is een soennitische groep die wil het kalifaat, een pan-islamitische staat met sharia opnieuw als de basis van het recht. Tijdens de Afghaans-Russische oorlog van de jaren '80, waren de oorsprong van Al Qaeda gevormd in de mujahadeen strijd tegen de goddeloze communistische indringers. Deze "heilige strijders" werden deels gefinancierd door de VS die wilde zien worden de Sovjet-Unie steken in de verraderlijke terrein van Afghanistan. De islamisten kregen ook veilige haven en materiële steun van Pakistan, een grotendeels soennitische staat.
In diezelfde tijd sjiitische Iran, vers uit hun Islamitische Revolutie, werd het afweren van een aanval door Iraakse troepen van Saddam Hussein waarvan de bedoeling was om vitale olie-regio's te grijpen binnen de Iraanse staat, terwijl Iran was zwak. Saddam Hussein, een soenniet die leiding gaf aan een grotendeels sjiitische staat had geen terughoudendheid in de invasie van zijn naaste. Hij was van plan om de grote Arabische leider die zouden de soennieten te verenigen onder zijn eigen versie van de Pan-Arabisme zijn. Zijn doel, in tegenstelling tot Al-Qaeda, waren seculier. Gedurende de jaren 80 de hele regio was in vlammen op. Amerikaanse wil zijn om ervoor te zorgen dat niemand kreeg de overhand, vlam het vuur van de instabiliteit en de Sovjet-Unie te vernederen, zonder het draaien van de Koude Oorlog heet.
De gebeurtenissen van de jaren 1980 zou de basis leggen voor de huidige problemen in de regio. De Iran-Irak oorlog werd gevochten om een gelijkspel met Saddam Hoessein in Irak diep in de schulden. Dit leidde de dictator om Quwait binnen te vallen in een gewaagde gok om olie te grijpen van een zwakkere natie. De olie-inkomsten van Irak in staat zou stellen om weer op de been. De wereld was niet bereid om Saddam een dergelijke strategische positie in de Golf en het begrip controle viel hij een collega-soennitische staat met dergelijke wreedheden stuurde een schot voor de boeg om zijn collega-soennitische staten in het westen. Saddam's agressie om zowel zijn eigen volk en aan zijn collega-islamitische buren gemaakt van het klimaat dat om zijn nederlaag leidde in de Eerste Golfoorlog en de Bush-beleid van voorkoop in de huidige oorlog in Irak.
In Afghanistan, die de Sovjets verslagen in de jaren '80 ging de mislukte staat radicaliseren. De Taliban, ook soennitische, is een anti-moderne, ultra-religieuze organisatie, die grote delen van Afghanistan uitspraak gedaan in de machtsvacuüm gecreëerd door de terugtrekking van de Sovjets en de volledige schuld van het westen. Hun regel terug Afghanistan tot een vervlogen eeuw en hun strikte interpretatie van de koran bracht ontberingen voor het grootste deel van de de burgers van de verarmde natie. De vereniging en de aanvaarding van Al-Qaida was een natuurlijk bijproduct van hun geloof. 
De sterke banden met de soennitische stammen tussen Pakistan en Afghanistan was gestold in de Sovjet-oorlog en opnieuw bevestigd tijdens de periode van Taliban-bewind. In 2001 naderde, een zeer anti-westerse militante islam floreerde in Afghanistan. De banden tussen Al Qaeda en de Taliban zich uitstrekt over de grenzen van twee ijle nationale staten zouden hun veerkracht te tonen in de periode na 9/11. De uitdagingen waar de Verenigde Staten in de komende maanden en jaren zal zijn ontmoedigend als we moeite hebben aan te pakken hoe deze twee groepen te confronteren en een oplossing vinden in de Hindu Kush die niet lijken op de Sovjet-ervaring.
De situatie in Pakistan is ingewikkeld. De regering in Islamabad heeft directe banden met de Taliban en voor hen die in Al-Qaeda sinds de Sovjet-oorlog naast de deur. De leden van inlichtingendiensten van Pakistan dienst nog steeds verbonden met de twee groepen en sommige hebben zelfs te helpen hun inspanningen. Er lijkt een aantal van deze dagen op te lossen binnen de nieuwe Zardari regering om de strijd tegen de radicale elementen in het wetteloze noordwesten provincies. Dit is een welkome teken in het kielzog van een aantal Amerikaanse aanvallen tegen Al-Qaeda en de Taliban doelen binnen de grens van Pakistan.
In het westen van Pakistan en Afghanistan is Shia Iran. Hun recente geschiedenis is een van de immense verandering in combinatie met conflicten. Als Iran wierpen hun pro-westerse koning en legde een theocratie, werden ze duw in een oorlog met hun Arabische buren die de natie bloedde ernstig. Na bijna tien jaar van strijd, Iran kwam verzwakt, maar vastberaden. Zij bleven naar de VS te gebruiken als een instrument om de mensen de aandacht af te leiden van de economische en politieke problemen van Iran. In de afgelopen jaren president Mahmoud Ahmedinijad heeft aangetoond een sterke mate van op te lossen (zo niet een zekere mate van gekte) door het ontkennen van de holocaust, de financiering van radicale organisaties in Libanon en Palestina, en intonatie de wens om nucleaire energie te verkrijgen, die ook zou Iran de mogelijkheid om te maken van nucleaire wapens. Bush 'As van het Kwaad' toespraak was de meest vernietigende woorden van een voorzitter in de afgelopen tijd. De scheiding die door die woorden heeft het klimaat dat het begrip in Iran, dat een bom nodig is om een Amerikaanse aanval te voorkomen maakt.
Obama's route door deze geografie van onzekerheid is lastig. Iran kan worden gepacificeerd. Iran heeft een zwakte. De meeste van de Iraanse burgers houden van Amerika, omdat zij contact hebben met iemand in hun familie die vertrokken tijdens de islamitische revolutie en woont nu comfortabel in de VS. Amerikanen die een reis naar Iran worden hartelijk begroet door de Iraniërs. Dit begrip is hun Achilles genezen. Direct contact met Iran samen met een multilaterale aanpak zal vrucht dragen onder Obama. Sinds de Islamitische Revolutie is er nog geen directe diplomatieke betrekkingen met Iran. Hun strategie tot voor kort is geweest om de VS te demoniseren en op die manier heeft ons op een armlengte afstand. In de aanloop naar de oorlog in Irak Khatami, hun president reikte naar de VS. Hij was een gematigd en favoriete betere relaties, maar de regering-Bush reed hun neo-con hoog en zag zwakte in de positie van Iran. Met de Amerikaanse troepen aan beide zijden in 2003 zou zijn geweest een ideale tijd om Iran te betrekken. Het verwijderen van Saddam verbeterde de positie van Iran. Met de sjiieten ervan uitgaande controle in Irak, werd hun westerse buren veranderd van een vijand in een bondgenoot. Dit feit heeft aangemoedigd Iran en wanneer Ahmedinijad werd verkozen zijn bravoure verder vervreemd van de reeds toxische relatie. Obama heeft de instrumenten waarmee de dynamische veranderen, en hij zou moeten. Iran kan worden geruild uit de buurt van hun nucleaire ambities. De natie van mensen kunnen worden gecoöpteerd te bewegen in een richting weg van de huidige harde lijn aanpak.
Afghanistan is gevaarlijk worden. Het probleem met onze inzet is er de arme natie heeft niets naar de VS te bieden in ruil. In tegenstelling tot Irak, Afghanistan heeft geen olie. In feite zijn er geen middelen op alle in de bergachtige staat. Het enige product dat welvaart genereert is opium, iets wat de Taliban bijna was uitgeroeid voorafgaand aan de Amerikaanse invasie. De teelt van papavers is geëxplodeerd sinds 2001. Obama gaat een grote betrokkenheid van westerse landen nodig om het conflict op te lossen. Amerika kan niet alleen te doen in Afghanistan of anders meer dan waarschijnlijk zal het eindresultaat een bemiddeld vrede met de Taliban te zijn, een die hun terugkeer naar bekendheid in Afghanistan voor een beweging weg van banden met Al Qaida zich meebrengt. Dit zou rampzalig zijn voor de Afghaanse bevolking en zou een voortzetting van de burgeroorlog te garanderen in de nabije toekomst. Als Obama is om succesvol te zijn in Afghanistan en buurland Pakistan hij moet vormen de band met invloedrijke hoofdsteden in de wereld en aan te moedigen hun volledige inzet bij de strijd. Afghanistan is het een kwestie buitenkant van de Amerikaanse economie, dat een einde zou kunnen veroorzaken in het goede gevoel van Obama op dit moment geniet.