3. Land van melk en honing
Wij zijn ervaren een inhoudelijke verschil de afgelopen twee dagen meer dan de vorige regering als president Barack Obama waadt in zijn nieuwe baan. Het uitrollen van de nieuwe Midden-Oosten speciale gezant, George Mitchell, die de speerpunten van de laatste poging tot het bereiken van vrede in de Levant, is hartverwarmend.
Het oplossen van het conflict moet er buitenlands beleid probleem nummer een te zijn. Velen die dit lezen waarschijnlijk zeggen dat dit een gekke gedachte. We zijn in twee oorlogen en we zijn minder dan tien jaar worden aangevallen op onze eigen bodem. Maar zoals we hebben geleerd over het Midden-Oosten, als Jeruzalem gaat, zo gaat de rest van de regio. Een van de dwingende redenen waarom de terroristen ons in 2001 door getroffen was over onze steun aan Israël. Dit feit zal niet veranderen. Onze schuld van de recente Joodse geschiedenis en meer dan een halve eeuw van een gedeelde alliantie, Israël de afhankelijkheid van Amerikaanse steun is een gevestigde onderdeel van ons buitenlands beleid. Ook al is deze alliantie is ontgroeid zijn nut wanneer de Sovjet-imperium verkruimeld, de sterkte van de Israël-lobby is zo sterk geworden in de zalen van het Congres dat de joodse staat te verlaten lijkt nu onwaarschijnlijk. Hoewel president Obama zal niet significant veranderen ons beleid ten aanzien van Israël, hij heeft wel een kans om eerlijk te zijn.
De situatie in Gaza is een schande en Israël deelt een groot deel van de schuld voor wat er gaande is daar. Gaza is een getto. Het is de opslagplaats voor zes decennia van ontheemde Arabieren die werden uit hun huizen gedwongen in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog en de holocaust. Joden, die hadden meegemaakt zoals onderdrukking, zou beter moeten weten dan de inheemse bevolking van Palestina te behandelen op zo'n manier. Leider, armoede getroffen en gevuld met de woede van onrecht, die wonen in de sloppenwijken van Gaza hebben geen idee van hoop. Sommige hebben zich aangesloten bij Hamas in een poging om de score van 60 jaar van armoede en vernedering gelijk te krijgen. Laatste inval van Israël in de Gazastrook is verder aangewakkerd woede en wrok.
De andere Palestijnse enclave, de Westelijke Jordaanoever, is niet veel beter. Israël heeft inbreuk gemaakt op Palestina, het bouwen van nederzettingen en verdere vermindering van het land gereserveerd voor Arabieren. Na de tweede (en meer gewelddadige) intifatha, Israël bouwde een barrière, verder te isoleren van de Arabische gemeenschappen in de Westelijke Jordaanoever. Na de dood van PLO-leider Yasser Arafat heeft de leidende positie op de Westelijke Jordaanoever meer gematigd. Mahmoud Abbas wil vrede. Helaas, de Israëli's niet bereid zijn hun winsten terug te keren. Met gebeurtenissen de afgelopen twee maanden, is nu niet de beste tijd om vredesbesprekingen te beginnen, maar het is noodzakelijk.
Voor de veiligheid van Amerika is het belangrijk dat het conflict worden opgelost. Als diplomatieke team van Obama kan een weg door het doolhof van oorlog is er te vinden, zal een kampioen Amerika in de regio nog een keer, niet met bommen maar met verdragen.
Het zou bevredigend zijn als Israël gewoon verhandeld al het land dat ze hebben bezet sinds de jaren 1960 voor de vrede. Niet waarschijnlijk, maar er is een betere oplossing. Palestina is gebroken en verdeeld. Gaza etteren tegen de Middellandse Zee en Egypte met het grootste deel van het omgeven door Israël. Het hangt af van de Joodse staat voor de meeste van haar middelen. Geen echte mensen kunnen leven onder een dergelijke regeling, in het bijzonder afhankelijk van het land waar ze wantrouwen het meest. Dit is een reden de enclave is geradicaliseerd. Er is een andere oplossing, maar de voorwaarden zou veel moeilijker zijn om te starten. Het grondgebied van Gaza moet worden overgedragen aan Israël. Het land van Gaza moet worden gemeten en exact dezelfde hoeveelheid grond moet worden uitgebreid naar de Westelijke Jordaanoever langs de noordoostelijke grens ten oosten van Nazareth. Alle joodse nederzettingen moet worden teruggegeven aan de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever. Om een duurzame vrede te waarborgen, moeten rijke Perzische Golfstaten worden weldoeners in het proces. Veel van deze staten bieden gratis onderwijs in het buitenland voor hun burgers. Dit programma kan worden uitgebreid naar Palestijnen. De nieuwe Palestijnse zal moeten enorme verbeteringen in de infrastructuur. Het perceel oppervlakte is niet groot en zou niet nodig onrealistische hoeveelheden van rijkdom om het gebied leefbaar. Want de wereld, zou het de moeite waard het oplossen van de situatie. De reparatie van het Israëlisch-Palestijnse conflict is als het openen van de sleutel tot de regio. Als Amerika de wereld kan leiden en een oplossing te vinden, zullen de VS krijgen het respect van de Arabische wereld, iets wat ontbreekt in de afgelopen jaren. Landen als Syrië en Iran hebben geen andere keuze dan te kopen in de veranderingen die zijn gemaakt door een vredesakkoord en dit zou je ze aas in het gat. Het Midden-Oosten despoten hebben altijd de Palestijnen als een oorzaak waardoor ze de aandacht af te leiden van hun eigen interne problemen. En voor de Verenigde Staten, zou de hele focus vrede in het Heilige Land of intrekking van de met succes uit Irak verschuiven in de richting van het voltooien van de laatste stap in het maken van Amerika werkelijk veilig. We zouden verwijderd zijn Afghanistan terug te keren naar normaliteit.
De taak voor president Obama, minister van Buitenlandse Zaken Clinton en de speciale gezant Mitchell is geen gemakkelijke opgave, het is een die de toekomstige veiligheid van de Verenigde Staten betrokken zijn. Hoe eerder we ons realiseren dat hoe eerder we kunnen makelaar een duurzame vrede.
Kan George Mitchell Bevestig het Midden-Oosten?