Onlangs was er een oproer onder christelijke conservatieven meer dan verklaring van Obama's benadrukt het punt dat de Verenigde Staten niet is een christelijke natie.

Het argument dat wordt gecreëerd door de verklaring is op zich tegengesteld aan de Amerikaanse governance. Als een jood die in de Verenigde Staten worden verplicht om te denken dat hij woont in een christelijke natie? Wat maakt de Verenigde Staten een christelijke natie?

Terugkijkend op de geschiedenis van dit volk, kan men niet voorbijgaan aan de puriteinen. Beter bekend als de Pilgrims kwamen ze hier op zoek naar niet alleen een plaats vinden waar ze kunnen religieuze vervolging, maar ook een plaats waar hun strenge vorm van het christendom niet zou worden aangevochten ontsnappen. Hun onderdrukkende vorm van aanbidding was zo beledigend voor niet-puriteinen, veel vluchtte de Plymouth kolonie en gevestigde splinter kolonies. In de pre-revolutionaire dagen waren er maar drie religies die elke macht gehouden: het protestantse christendom, het rooms-katholicisme en een beetje van de Joden. (Islam is alleen te vinden in een paar groepen van slaven uit Afrika tot een dienstknecht).

Het is waar, het christendom was een invloedrijke element van de geschiedenis van dit land. Maar wie stelde de fundamenten van dit land niet met behulp van de Bijbel als een blauwdruk voor de wet. In feite werden de oprichting architecten van de Verenigde Staten met behulp van principes die loodrecht liepen naar religieuze concepten. De Verlichting was in volle bloei toen Amerika verklaarde haar onafhankelijkheid (1776) en toen de grondwet werd geschreven (1787). Thomas Jefferson, een gezworen Deïst schreef de Verklaring van Onafhankelijkheid en James Madison, de belangrijkste gedachten achter de Grondwet sprak over religie:

Ervaar getuigt dat de kerkelijke instellingen, in plaats van het handhaven van de zuiverheid en werkzaamheid van godsdienst, hebben een tegengestelde werking had. Gedurende bijna vijftien eeuwen heeft de wettelijke invoering van het christendom geweest op proef. Wat is zijn vruchten? Min of meer, in alle plaatsen, trots en gemakzucht in de geestelijkheid, onwetendheid en slaafsheid in de leken, in beide, bijgeloof, onverdraagzaamheid en vervolging. [James Madison, een gedenkteken en een Remonstrantie, gericht aan de Algemene Vergadering van de Commonwealth van Virginia, 1785]

Betekent dat dat er anderen waren invloedrijke tot de oprichting van deze grote natie die waren vrome mannen van het christelijk geloof? Zeker. Maar te zeggen dat dit land is een christelijke natie simpelweg omdat de primaire religie is historisch gezien het christendom mist het punt. Als je denkt dat Amerika een christelijke natie Gelooft u ook dat het een witte natie? Immers, de oprichters waren allemaal wit. De meeste Amerikanen, conservatief en liberaal, zou ongemakkelijk met deze vraag. Om een jood of een moslim of boeddhist de verklaring Amerika is een christelijke natie heeft precies dezelfde steek. Het identificeren van de VS met een religie in strijd is met de huurders dat maakt dit land zo groot. Dat niet doen foments exclusiviteit. Daarom President Obama was correct. Amerika is geen christelijke natie. Het behoort niet tot christenen, behoort het tot de burgers en wij zullen een betere natie hoe eerder we allemaal te zien is het een zodanig.

Met president Obama de belofte om in het openbaar te spreken binnen een islamitisch kapitaal in zijn eerste 100 dagen besloot ik te schrijven hem een ​​brief van aanmoediging. Na leefde twee jaar in het Midden-Oosten wilde ik een beetje van mijn ervaring te delen in de regio:

Beste president Obama,

Ik wilde met jullie delen een verhaal als je voor te bereiden om te reizen naar een islamitische hoofdstad. Het is een verhaal van vriendschap en matiging in een tijd dat die dingen lijken te zijn in het aanbod in onze betrekkingen met de islamitische wereld.

In 1988 kwam ik bij het Peace Corps en werd geselecteerd om naar Jemen. Als uit Kansas City en nooit te hebben in het buitenland gereisd kun je alleen maar voorstellen hoe deze ervaring mijn wereldbeeld veranderd. Ik werd gekozen om deel te nemen aan een pilot project dat Peace Corps Engels leraren in dorpen op het platteland. Ik was de eerste westerling die de meeste van de mensen in mijn dorp ooit had gezien. Ik was al gezegend. De leraren die les in mijn school waren van over de hele Arabische wereld. Syriërs, Jordaniërs, Egyptenaren, Tunesiërs, Soedanese, Somaliërs, en de Palestijnen waren er allemaal vertegenwoordigd. En er was mij, de Amerikaanse of Amreeki zoals zij het noemden mij. Voor hen was ik de enige beeld van Amerika dat zij ooit had gezien. Ik ben lang, met blond haar en blauwe ogen en ik gaf les in Jemen ... gratis. Met elektriciteit voor slechts zes uur per dag zouden we praten vaak in de nacht, ver voorbij het moment dat de generator uitgeschakeld en de kaarsen die het enige licht. Een aantal in het Engels, de meeste in het Arabisch zouden we praten over onze huizen, onze overtuigingen, ons land en onze politiek. Ik werd gestuurd om les te geven de Jemenitische kinderen Engels, maar ik leerde veel meer van het leven in dat kleine bergdorpje dan ik ooit zou kunnen leren.

Na een jaar in mijn dorp ontmoette ik Naji Kilani. Naji was een Jordaanse die Engels doceerde aan de lokale basisschool. Hij, zijn vrouw en zijn twee kinderen leefden allemaal in een klein appartement-achtige woning in het dorp. We werden snel vrienden. Hij hielp me met mijn Arabisch en ik hielp hem met zijn Engels. We speelden schaken en zijn vrouw zou Jordaanse voedsel te maken en serveren super zoete thee. Ik nodig Naji naar mijn twee kamer krot en ik zou hem taco's. Toen mijn twee jaar steeg wisselden we adressen en elk onze eigen weg gegaan. In het begin van de briefwisseling tussen ons waren sporadisch. Toen in de vroege jaren 2000 waren er e-mails. En nu met de komst van instant messaging hebben we chatten en zelfs bellen elkaar via het internet. Het is net als de 20 jaar die zijn uitgekomen sinds we voor het laatst zagen elkaar nog niet helemaal voorbij. Ondanks de eerste Golfoorlog, 9/11, de invasie van Afghanistan, de oorlog in Irak en alle spanningen rond het Palestijns-Israëlische conflict dat wij zo dicht van vrienden als we waren in 1988. We praten over de waanzin van degenen onder ons die afdwalen naar de rand van fanatisme en onderhouden we de gedachte dat een Amerikaan uit Missouri en een Jordaanse van Irbid kunnen praten met elkaar over duizenden mijlen en vind nog veel meer dingen met elkaar gemeen dat de verschillen.

Dus meneer de president te nemen hart. Degenen die in de islamitische wereld zijn op zoek naar een pad naar mate. Zeker, er zijn mensen die blind vertrouwen heeft ertoe geleid dat ze op een destructief pad, maar zoals u weet van het leven in Indonesië, het grootste deel van de mensen bereid zijn, en zelfs te popelen om weer te omarmen Amerika. Al het beste op je reis. Ik ben blij dat de weg die je hebt gekozen is een heel ander een dan uw voorganger.

Tijdens de Grote Depressie veel van de mannen van het land werden ingezet door New Deal FDR's. Tegen de tijd dat de Tweede Wereldoorlog sloeg Amerika, werd het land gewend aan plicht en service. De generatie die "The Greatest Generation" volgde, was niet zo happig om te dienen. Ondanks de beroemde uitspraak van Kennedy in zijn inaugurele rede over het doen voor je land, op een paar gewillig deed. De babyboomers hebben een erfenis van hebzucht en egoïsme.

Maar hun kinderen zijn een ander verhaal. De kinderen rijpen vandaag naar voren zijn gebracht per helikopter ouders. Hun levens zijn georganiseerd van de wieg tot het college. Deze kinderen hebben vol leven en toewijding aan de dienstverlening aan de gemeenschap is bijna een deel van hun DNA. Het lijkt een perfecte tijd in dit land op nummer acht te passen op de Obama-to-do lijst: verplichte dienst. Er zijn vele manieren om het land te dienen naast de militaire dienst. Als men kijkt naar de problemen van dit land lijkt het logisch dat er een vereiste twee jaar vrijwilligerswerk voor de Amerikanen of de voltooiing van de middelbare school of universiteit. Bedenk eens hoe snel de slachtoffers van de orkaan Katrina zouden kunnen hebben hun leven hersteld als twee miljoen jongeren daalde op New Orleans. De last van oorlogen van de natie zou niet alleen vallen op een paar onbaatzuchtige Amerikanen en de politieke leiders nodig zou zijn om meer intelligentie laten zien in het plegen van deze troepen, anders zouden ze de toorn van de meerderheid van het land te proeven. Het Peace Corps zouden floreren met een onafhankelijke geest afgestudeerden bereid en in staat zich te verspreiden over de hele wereld verspreiden van de democratie door nobele daden in plaats van door het geweer. Nieuwe aspirant-leraren zouden opleiden in de landelijke Appalachia of in DC, waardoor tientallen jaren van onrechtvaardigheid te wissen. De gelederen van de politie en de brandweer zou altijd vol. Er zouden voldoende laarzen op de grond langs onze grenzen om de illegale immigratie naar ons land te voorkomen. Maar het belangrijkste onderdeel van dit beleid zou een traditie van democratische dienst te kunnen zijn. Hoewel verplicht, zou de mogelijkheden van dienst zijn groot en de beloningen zouden worden gedeeld door alle Amerikanen. Dit is de reden waarom een ​​twee jaar vervulde dienstplicht komt op nummer acht.

De uiterst links is terecht is verguisd om hun capriolen. Zo is het gebruikelijk dat de geschifte links naar overschreeuwen rechtse sprekers op universiteiten of aan degenen die met trots dragen, de Verenigde Staten uniform af te breken. Maar we zien is er een element aan de rechterkant, dat is als even dubieus. Als de presidentiële campagne gaat zijn laatste fase zijn de McCain-Palin rally's trok een aantal Republikeinse partij trouw met een aantal hatelijke en inherente vooroordeel dat is inderdaad verontrustend. Het begint met degenen die ervoor kiezen om tweede naam van Barack Obama te markeren. Wat is de insinuatie? Is het dat hij een kast moslim of is het gewoon om gelijk het idee dat alles wat geassocieerd met het Nabije Oosten onwaardig is? Obama = Osama en Hussein = Saddam. Het is het woord vereniging van de onwetende, van hen die nooit hebben een voet gestapt na dit halfrond of Europa en die zijn geïsoleerd achter de muren van de Amerikaanse bias en doordrenkt met een sector van de media dat tegemoetkomt aan een insulaire kijk op de wereld.

Ik wil graag een verhaal dat viel me onlangs te vertellen. In de late jaren 1980 was ik een Peace Corps vrijwilliger in Jemen. Ik leerde in een klein dorpje genaamd Oozla die onderhouden werd door een enkele rijstrook onverharde weg. De klassen waren groot voor Amerikaanse begrippen, vaak meer dan 60 kinderen in een ruimte met banken als zitplaatsen en hun ronden als desktops. Ik verliet in 1990. Vorige week ontving ik een e-mail uit het niets. Het was van een ex-student van mij met de naam Mohammed, die ging om Engels te studeren en werd een productief lid van de samenleving daar. Hoewel zijn Engels is niet perfect Ik wil graag een e-mail stuurde hij naar mij te delen:

It `s leuk om te horen van you.Is Jemen genoemd in de geschiedenis onderwerp dat u leren? Ik hoop dat een grote toekomst voor je dochter.
Ik wil weten waar woon je in de Verenigde Staten.
Mudir Abdulwahab til de school in 1992 en verving hem de heer Ali al-Duais.He heeft nu een kruidenier in Oozla en zijn zoon kreeg top 7 op de middelbare school certificaat in Jemen en vertrok naar Duitsland om te studeren university.Regarding je gekke buurman schopte hij de emmer 15 jaar ago.Of ik natuurlijk wel weet Mohammed al-Omary, hij leerde me geografie aan de hoge school.He is ook mijn vriend en zijn haar nog als aap `SI belofte om u te voorzien van foto's voor Oozla en al je vrienden bij Ik ga er.
Eigenlijk is de economie gaat slecht overal en hoop dat jullie te gaan met deze slechte situaties. Voor Jemen is er een enorme verhoging van de prijzen en we lijden aan unemployment.However Jemen werd ontwikkeld in de afgelopen 10 jaar, maar de live is nog steeds hard.
Mijn persoonlijke leven, ik ben verloofd en trouwen in 1 januari 2009. U wordt uitgenodigd voor mijn bruiloft in Oozla en hoop je met je family.I vraag me af voor de srtong geheugen je hebt, omdat je nog herinneren grappige personages uit Oozla.Say de groeten aan je familie voor mij.
mijn beste,

Mohammed

Mohammed is in zijn midden jaren '30 af en toe, ondanks alles wat er gebeurd is sinds 9-11 is er nog steeds die band die links mensen niet door hun namen en wat hun regeringen doen, maar wat er binnen in ons allemaal. In januari kon ik terug naar Oozla naar huwelijk van Mohammed en worden verwelkomd alsof ik een lid van zijn familie. Dus als je mensen enkel uit tweede naam van Obama, weten dat ze beschikken over de onwetendheid, die het ergste dat Amerika te bieden heeft, een voorkeur die niet is gebaseerd op een karakter, maar op de onwaarschijnlijkheid dat zijn vader in Afrika was, gaf hem een Arabische naam en dat hij de mogelijkheid had om de machtigste man in het land misschien, ondanks dat feit. En dat is wat het beste is over de Amerikaanse geest.

Iedereen met een open geest, die hoorde Barack Obama's toespraak over ras vandaag de dag erkende de schittering van de woorden. Hij is in staat om de angst van de generatie voor hem en de grote vorderingen die in aanmerking zijn generatie uit te leggen. Ik heb geluisterd naar heel wat rechtse radio vandaag de dag alleen maar omdat ik wilde horen hoe zij zouden gaan zijn toespraak aan te vallen. Het was fascinerend om ze te horen ontleden en aanval Obama Ze gebruikten dezelfde tactiek om de spraak te vallen als vroeger te gaan na dominee Wright. Begrijp me niet verkeerd, kon niemand met verstand aangaande het wijze waarop de dominee zei dat wat hij zei. De "radio rechts" klampte zich vast aan twee delen van dit prachtige toespraak Obama te bekritiseren. Ten eerste, ze zei dat hij gooide zijn witte oma onder de bus door te zeggen:

"Ik kan niet meer verloochenen dan dat kan ik mijn witte grootmoeder - een vrouw die hielp tilt me, een vrouw die keer op keer opgeofferd voor mij, een vrouw die van me houdt zoveel als ze houdt van alles wat in deze wereld, maar een vrouw die een keer biechtte haar angst voor zwarte mannen die door haar doorgegeven op straat, en die op meer dan een gelegenheid heeft uitgesproken raciale of etnische stereotypen die me ineenkrimpen. "

Als hij zich zo veel voor zijn grootmoeder hoe kon hij kritiek op haar publiekelijk dat vinden?, Ze bestempeld. Maar Obama wees op het feit dat de generatie die kwamen voor mij racisme zag op bijna elke hoek. Mijn vader had een zwarte vriend bij Universiteit van Kansas in de jaren 1950 en hij zou hem naar het Afrikaanse deel van Lawrence naar de kapper te krijgen, omdat zijn vriend kon er niet zijn haar knippen in de stad. Dit gebeurde in wat nu de meest liberale stad in Kansas. Ik ging naar de kleuterschool in een school die vroeger tot het zwarte middelbare school in Liberty, Missouri in 1969. Toen de school werd omgezet in een kleuterschool op het moment dat scholen werden geïntegreerd, werd het gebouw, die was mishandeld en versleten uit jaren van verwaarlozing door de stad gerenoveerd om het bruikbaar te maken door de veelal witte kleuters. Deze gebeurtenissen die zijn geëtst in mijn verre herinnering zijn niets vergeleken met de decennia van onrecht dat deze natie heeft verbruikt in de vorige eeuw, nooit vooraf denken aan de twee eeuwen. Zijn mannen als dominee Wright alleen maar om dit klimaat dat hun bestaan ​​omgeven voor het grootste deel van hun leven te vergeten? Obama zei het kernachtig:

"En af en toe het vindt stem in de kerk op zondagmorgen, in de preekstoel en in de kerkbanken. Het feit dat er zoveel mensen zijn verbaasd dat woede in een aantal van dominee Wright's preken te horen herinnert ons gewoon van de oude gemeenplaats dat de meest gesegregeerde uur in het Amerikaanse leven gebeurt op zondagochtend. Dat woede is niet altijd productief, ja, maar al te vaak het de aandacht afleidt van het oplossen van echte problemen, het houdt ons van vierkant naar onze eigen medeplichtigheid aan onze toestand, en voorkomt dat de Afro-Amerikaanse gemeenschap uit het smeden van de allianties die het nodig heeft om te komen tot echte veranderen. Maar de woede is echt, het is krachtig;. En gewoon willen dat het weg, om het te veroordelen zonder te begrijpen zijn wortels, alleen dient om verruiming van de kloof van onbegrip die er bestaat tussen de rassen "

Het tweede punt van kritiek van Obama is de beste uitgedrukt door Dick Morris, de rechtsbuiten op tv vanavond. Morris zei Barack Obama te zwak is om president te worden, omdat leiders moeten in staat zijn om mensen te gooien onder de bus, zelfs wanneer ze zijn goede vrienden. Nou als we geleerd hebben Barack Obama is niet je normale politicus. Hij kon niet verloochenen Reverend Wright, want om dat te doen zou zijn om de hele generatie die Wright spreekt voor verloochenen, de generatie die leefde in de pre-burgerrechten Amerika. Voor ons zou het zijn verstoten van de WO II dierenarts en alles wat hij heeft gedaan om ons te redden van het fascisme, omdat hij, tot op de dag, kan niet tegen zwarten. Maar Obama is niet identificeren met deze generatie. Hij gebruikt geen race als een kruk. Toen hij zijn kandidatuur begon de meeste Afro-Amerikanen waren moe van hem. Je hoorde op het nieuws dat hij niet "Black" genoeg, omdat hij niet actief is zoals alle Black kandidaten voor hem gedaan had. In eerdere campagnes, zoals die van Jesse Jackson, sprak hij in de eerste plaats naar de Zwarte man met de hoop dat anderen zich aansluiten. Anderen niet. Barack Obama sprak met iedereen en de Zwarten gekocht inch Op deze manier heeft hij overstegen race.

Als de conservatieve rechter de verbondenheid van het geloof van dominee Wright met die van Barack Obama, blijven ze onwetend te zijn van de Afro-Amerikanen en verder afstand nemen van het creëren van een land waar alle burgers in gelijke mate. Het lijkt erop dat ze denken dat Barack Obama, als hij wordt president, een of andere manier metamorphize in een bittere zwarte man met een chip op zijn schouder in plaats van iemand die begrijpt de Zwarte ervaring en die volledig begrijpt de richting dit land moet gaan.

"Voor de Afrikaans-Amerikaanse gemeenschap, dat pad betekent het omarmen van de lasten van ons verleden, zonder slachtoffer te worden van ons verleden. Het betekent verder om op een volle maat van rechtvaardigheid dringen in elk aspect van het Amerikaanse leven. Maar het betekent ook binden onze specifieke grieven - voor een betere gezondheidszorg en betere scholen, en betere banen - om de grotere aspiraties van alle Amerikanen - de blanke vrouw moeite om het glazen plafond, de blanke man van wie zijn ontslagen, de immigrant te breken probeert zijn familie te voeden. En het betekent de volledige verantwoordelijkheid voor eigen leven - door te eisen meer van onze vaderen, en meer tijd besteden met onze kinderen, en het lezen van hen, en hen te leren dat, terwijl zij voor uitdagingen en discriminatie in hun eigen leven, ze nooit moeten bezwijken tot wanhoop of cynisme, ze moeten altijd geloven dat ze hun lot in eigen hand schrijven ".

Barack Obama is de belichaming van de verandering die gaande is in dit land met betrekking tot ras. Het lijkt erop dat het degenen die willen vasthouden aan de gevechten van tientallen jaren geleden, de cultuur van oorlog, Vietnam en racisme, die zich bezighouden met grote kracht de problemen die leiden tot verdeeldheid. U hoort het van dominee Wright en u zult het horen van rechtse radio, maar je zult het nooit te horen van Barack Obama.

In 1954 werd de CIA ten val de democratisch gekozen regering in Guatemala en vervangen door een militaire dictatuur. De vrees voor een socialistische regering en de nationalisatie van de industrie in het kleine Midden-Amerikaanse land overtuigd Eisenhower en zijn minister van Buitenlandse Zaken John Foster Dulles naar ondergang van de prille democratie. De decennia die volgden geresulteerd in de meest gruwelijke slachting van de inheemse bevolking in de moderne geschiedenis van Latijns-Amerika. Het doel van deze militaire campagnes tegen de Maya-indianen was om een ​​Latino meerderheid die historisch was geweest in de minderheid te garanderen. Een kleine marxistische opstandelingen gekiemde in Guatemala en de militaire geleide regering met de hulp van de Amerikaanse regering losgelaten op de marxisten en de Maya's gelijk. Doodseskaders waaierden uit in Guatemala en honderdduizenden Maya's vermoord op het platteland in de jaren 1980. De burgeroorlog duurde 36 jaar. Meer mensen overleden in Guatemala dan in alle andere Centraal-Amerikaanse landen in combinatie, een belangrijk gegeven, aangezien zowel El Salvador en Nicaragua oorlog gevoerd in dit dezelfde periode.

De impact van de Amerikaanse betrokkenheid bij de omverwerping van de Jacobo Arbenz Guzmán de overheid in 1954 liet een wond die zweren tijdens de Koude Oorlog. Een cultuur van angst en geweld blijft tot op de dag. 90% van alle cocaïne verkeer dat komt naar de Verenigde Staten doorkruist Guatemala. Criminelen regeren belangrijke sectoren van de politie van de staat en het leger, de bespoediging van de beweging van drugs. Gangs blijven de burgerbevolking daar bedreigen.

Guatemala is teruggekeerd naar een democratie na de burgeroorlog en onlangs Alvaro Colom, een liberaal, werd verkozen tot president. Hij belooft om de wonden van het verleden te helen, maar dit zal niet makkelijk zijn. Iedereen die zijn teruggedrongen op de criminele instelling hebben uiteindelijk dood. Hij blijkt een interessante figuur aan de staat te leiden. Hij is een ervaren Maya-priester, ondanks het feit dat hij is Latino en niet Maya. Hij streeft naar verbetering van de levens van de inheemse bevolking, van wie de meesten leven van minder dan 1 dollar per dag. Het zou in het belang van de VS om tijd en middelen te investeren om ervoor te zorgen dat de Colom succesvol is. Dat is het minste wat we kunnen om onze overtredingen te doen tijdens de jaren 1950 is er en de moordende decennia die volgden.

Silent Genocide Guatemala

New Dawn Guatemala?

Guatemala's Challenge

2007 was een goed jaar voor mij. Voor sommigen echter ... niet zo veel.

Wacky 2007

Voor de meeste is de moderne kerst meer te doen om met het geven van geschenken en materialisme dan Jezus Christus. Dat is een realiteit. Er is een ongewoon fenomeen aan de hand de andere kant van de wereld die tikt in het seculiere deel van de vakantie. Iets meer dan honderd jaar geleden, tijdens wat bekend stond als de Boxer Rebellion, zijn christelijke missionarissen vanwege de dreiging van hun westerse religie had op de Chinese tradities onthoofd. Wanneer de culturele revolutie onder Mao greep nam in China vijftig jaar later, de communistische staat werd de religie. Gewoon een paar jaar geleden christenen werden gedwongen om hun geloof in eigen praktijk uit angst voor represailles van de regering. Maar China is drastisch aan het veranderen. In een artikel in de Christian Science Monitor , Peter Ford verkent de opkomst van de consument kerst daar.

"... China produceert meer dan 80 procent van Kerstmis in de wereld decoraties.
... Die versieringen worden steeds lichter door de straten, kantoren en huizen van China zelf, aangezien de Chinese jongeren omarmen een buitenlands festival met groeiende geestdrift. "

Christenen moeten niet te enthousiast. De meeste van hen die het kopen van de decoraties of deel te nemen in het geven van geschenken op 25 december niet weet wat de betekenis van de activiteiten. Sommige christenen kunnen enigszins worden geschokt door de groothandel seculiere karakter in de manier waarop de Chinese maatschappij is het kapen van de vakantie. Het lijkt een vreemde bijproduct van het monopolie hebben ze bij de vervaardiging van alles Kerstmis, van het speelgoed aan de decoraties en zelfs voor de kunstkerstbomen zelf. Wie weet, misschien de Chinezen zal uitgroeien tot het begrijpen van de ware betekenis van Kerstmis in een "achterdeur" manier. De Heer werkt op een mysterieuze manier, zo is me verteld.

Lees het volledige artikel: Klik hier