De grote progressieve schrijver Randolph Bourne zei ooit: "Diplomatie is een verkapte oorlog, waarbij staten proberen te winnen door ruilhandel en intriges, door de slimheid van de kunsten, de doelstellingen die zij zouden hebben om meer te onhandig krijgen door middel van oorlog." De fundamenten voor de Obama buitenlands beleid beginnen vorm te krijgen. President Obama's speech in Caïro vorige maand had een geweldige rimpel effect. Er is weinig twijfel over de interne strijd in Iran, dat volgde werd beïnvloed indirect door de spraak. De conservatieve regering in Iran kon niet met succes schilderen de opstand als de impliciete werk van de VS na de sham verkiezing van Ahmedinejad. Als u herinneren, de Iraanse regering geprobeerd de vinger naar Groot-Brittannië punt in een throwback verhuizing van een al lang dood leeftijd. Met geen echte "Satan" volk de schuld, het vuur van de oppositie blijft smeulen.

Vorige week, George Mitchell bezocht Damascus in een poging om het Midden-Oosten vredesproces te doen herleven door het smeren van de wielen van de hardnekkige. Hoewel er geen baanbrekende gesprekken betrokken waren, heeft een nieuwe dialoog begonnen met de Arabische staat. De VS heeft sancties op aan Syrië voor hun blijvende steun aan terroristische groeperingen, met name die woonachtig in Libanon. Syrië is al lange tijd gezien als een paria in de regio, maar zal een belangrijke speler te worden als er ooit vrede in de regio. Mitchell's bezoek is de Obama's poging om uit te reiken naar landen die voorheen als schurken gezien in een poging om ze te bewegen in de richting van dialoog en matiging.

Israël is ook gedwongen om te reageren. De Obama positie op het stoppen van nederzettingen in de bezette gebieden wordt veroorzaakt door spanningen binnen de Joodse staat. 1.500 rechtse demonstranten marcheerden in de voorkant van office premier Benjamin Netanyahu om hun verzet tegen elke voorgestelde nederzettingen stop te tonen. Contact en druk van Washington, wordt toegepast op hetzelfde moment, begint de verroeste tandwielen van de Midden-Oosten vrede te bewegen. De nieuwe game van de diplomatie wordt gespeeld met tact en op te lossen. Verwacht niet grandioos resultaat echter. De regio heeft nooit ontwikkeld die manier.

In de tussentijd minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton onlangs voltooide haar tournee door Zuid-Azië. Hoewel niet in detail door de Amerikaanse media, was het bezoek Clinton gezien als uiterst constructief. De VS zou heel graag India een sterke bondgenoot in de strijd tegen het terrorisme en het voorkomen van nucleaire proliferatie. Gedurende de post WO II periode India had uitgevoerd een voorzichtige relatie met de VS. Pas in de laatste twee decennia is de relatie tussen de VS en India ging een hoek om. Om cement van de sterke banden die nu binden de twee landen, heeft Obama uitgenodigd premier Singh aan de eerste leider van zijn toestand gast later in 2009. De VS is ook de verkoop van ruimtetechnologie en straaljagers aan India evenals waardoor Amerikaanse bedrijven te helpen bij de bouw van twee kerncentrales. Er is een vredesproces dat moet worden opgelost in Zuid-Azië ook. India en Pakistan hebben verder uit elkaar gedreven in de afgelopen maanden na de terreuraanslagen in Mumbai waren bewezen dat hun wortels in Pakistan hebben.

Hoewel de VS is momenteel bezig met twee oorlogen, in de periferie van de Amerikaanse regering is het initiëren van een ingrijpende diplomatieke deken, dat is niet alleen verandert de manier waarop de VS actief is, maar het beeld dat wordt geprojecteerd in grote delen van Azië. Deze berekende manoeuvres zijn waardoor het momentum in de regio om af te stappen van het extremisme en het kalmeren van de wateren voor de vooruitgang die we allemaal hopen bloeien in de komende jaren.