Saddam Hussein sprak met zijn ontvoerders over de redenen waarom hij in de buurt wapeninspecteurs dansten in de aanloop naar de oorlog in Irak. Het toont verder de shortsidedness van het beleid van Bush en zijn niet te begrijpen hoe Irak, zittend op de soennitische-sjiitische breuklijn, diende als een buffer tegen een oplevende Iran.

Documenten Show Iraakse dictator Fears

Door SCOTT SHANE

WASHINGTON - In een reeks van verhoren voor zijn executie, Saddam Hussein vertelde een FBI- agent die aan de vooravond van de 2003 Amerikaanse invasie was Irak gevangen tussen de Verenigde Naties opdracht om aan te tonen dat hij had ontwapend en een angst die verschijnen te zwak zou aanvallen uit te nodigen van zijn machtige buurman en vijand, Iran. Meer

Je krijgt het gevoel dat dit is slechts het topje van de ijsberg als het gaat om Irak. Zo veel voor loyaliteit aan land.

We hebben eindelijk onze bloemen en snoep.

Schoen belediging tegen Bush weerklinkt in Arabische wereld

Goed nieuws blijft stromen uit Irak. De sweep door de laatste stedelijke bolwerk van Al Qaida in het land is bijna klaar net als de terroristische organisatie daar. In het laatste rapport , Al Qaida in Irak (AQI) is weinig meer dan een paar gewapende bendes te verbergen op het platteland. Hun aanvallen zijn minder frequent en hebben weinig impact. Als de temperatuur in de regio 106 graden van de oorlog naderde tegen de soennitische terroristische organisatie is aan het afkoelen. Vorige maand de leider van AQI Abu Khalaf, een protege van Abu Musab al-Zarqawi werd gedood en de verslechtering van de organisatie heeft gevolgd.

Het beste nieuws is echter, is het feit dat er geen Amerikaanse doden in Irak te bestrijden deze week. Dit is de eerste keer dat zich heeft voorgedaan sinds het begin van de oorlog.

In het ene probleem Barrack Obama heeft nagelaten om verder te gaan, Irak, beginnen we een nuance van zijn campagne bericht te zien om Amerikaanse troepen te verwijderen zo snel mogelijk. Dit is een welkome afwisseling. Irak moet de tijd om de wederopbouw te starten. McCain heeft een albatros van zijn eigen om zijn politieke nek. Amerika hoort niet in Irak voor een uitgebreide bezetting een la Duitsland of Japan na WO II. Met Afghanistan verslechtert en de noodzaak om de hand van Pakistan geweld, moeten we pakken ons verblijf in Irak. Als Obama nuances zijn stand op de oorlog in Irak, McCain moet doen hetzelfde. Maar zoals we allemaal weten deze verkiezing zal niet gaan over de oorlog in Irak, maar het kan worden over wat ligt onder de grond in Irak, olie.

De geschiedenis is omslachtig. Ga terug een honderd en tien jaar, en vindt u een paar angstaanjagende correlaties met moderne evenementen. De meeste die weten dat hun geschiedenis zal vertellen wat de explosie van de USS Maine in Havana haven was de oorzaak van de Spaans-Amerikaanse Oorlog. Voor een groot deel was de oorzaak. Maar vraag wat de oorzaak van het schip om te ontploffen en de het verhaal krijgt modderiger. De pers zeker een rol gespeeld in stoken de vlammen van de oorlog. William Randolph Hearst wordt verondersteld dat de bedrading van de kunstenaar Frederick Remington in Cuba met de lijn, "U levert de foto's en ik zal de oorlog te leveren." Verhalen van de Spaanse wreedheden waren populair in de "gele pers" van de dag. De Cubaanse revolutionairen werden gezien in Amerika als later dagen patriotten.

Toen het Amerikaanse leger de vernietiging van de USS Maine als een causus belli tegen Spanje gebruikt, onze zaak leek net. Niet alleen werden we te schudden uit de resten van de Europese tirannie op het westelijk halfrond, maar we waren het vrijmaken van een onderdrukt volk een paar mijl van onze kust. Cuba Libre! De Spanjaarden waren snel gelegd wordt van de laatste overblijfselen van hun rijk en hun kolonies werden Amerikaanse buit. De wereldwijde politieke klimaat, echter niet betrekken altruïsme omwille van altruïsme's. Manifest Destiny leek niet langer gebonden door de grenzen van de zeeën en oceanen. De Cubanen (samen met de Filippino's) besefte al snel dat een kolonisator was vervangen door een ander. Hoewel netjes in de Cubaanse grondwet als een doorn van een rozenstruik, de Platte amendement op het podium voor een lange Amerikaanse engagement in Cuba, een waarin de Cubanen een secundaire rol in het regeren van hun eigen land gespeeld. De resultaten van dergelijke zware handvoorkeur nog steeds voelbaar. Een Fidel Castro zou nooit was gestegen in een onafhankelijk en democratisch Cuba.

In de afgelopen weken hebben we gezien soortgelijke overblijfselen van eeuwenoude beleid reemerge. De Iraakse president Nuri Al-Maliki onderhandelt momenteel over een nieuw veiligheidsbeleid met de VS over een lange termijn commitment van Amerika in Irak. Het huidige beleid, zoals omschreven in de VN, afloopt aan het einde van dit jaar en de Irakezen zijn balking bij het idee van een uitgebreide Amerikaanse aanwezigheid in Irak in zijn huidige vorm. Een van de belangrijkste knelpunten is het aantal basen die zouden mogen Amerikaanse troepen veld. Malaki wil de schaal van dat nummer. Een ander probleem is de extra-wettigheid van de Amerikaanse en huurlingen troepen in Irak. Momenteel zijn de leden van het Amerikaanse leger en hun ondersteunende krachten zijn niet gebonden door de Iraakse juridische rechtsgebieden. De Irakezen willen een verandering in dit beleid te zien. Op gespannen voet, ook is het aantal Amerikaanse gevechtstroepen die mogen blijven in Irak en de vrije wil van hun commandanten om gevechtsoperaties te starten zonder toestemming van de Iraakse autoriteiten.

Aan de ene kant deze onderhandelingen zijn goede dingen. Het toont de Irakezen beginnen om hun politieke wil uit te oefenen. Aan de andere kant, het feit dat de regering-Bush is de aandacht met hen stoten over deze onderwerpen leidt tot een afvragen wat bedoelingen heeft de VS hebben voor Irak, en wat was de echte reden waarom we binnengevallen. Vroeger was er de mantra: "Wanneer ze opstaan, we zullen staan ​​naar beneden." Als de Irakezen roepen voor het naar beneden trekken van de Amerikaanse bases en krachten zijn, is dat niet wat we gehoopt al die tijd? De geboorte van het nieuwe Irak was zo tumultueus. Laten we niet het einde spel botch zo goed en laat de natie bitter als Cuba in de nasleep van de Spaans-Amerikaanse Oorlog. Een sterke politieke wil van de regering Maliki is een geschenk en het is tijd dat de regering-Bush aanvaardt.

Als de Democratische ras nadert zijn einde en de economie neemt zijn rechtmatige plaats op de voorkant brander van de 2008 presidentiële campagne van de bezienswaardigheden en geluiden van Irak grotendeels verdwenen voor het publiek. Het is een schande, want we zien dramatische gebeurtenissen ontvouwen daar. Geweld in die oorlog verscheurde land is naar beneden en Patraeus 'contraspionage (COIN) strategie, die begon met de stijging van de eind 2007 werpt zijn vruchten af. Al-Qaeda in Irak (AQI) bestaat alleen in kleine zakjes en zelfs die elementen zijn het vinden van het leven erg moeilijk deze dagen. Voor het grootste deel AQI heeft overspeeld hun hand door de moord op Irakezen in een poging om angst te gebruiken om hun grip te zaaien op het land. Ze worden gezien als vijanden van de staat door zowel soennieten en sjiieten in Irak.

De enorme debacle gepleegd door L. Paul Bremmer bij het ​​begin van de bezetting, de ontbinding van het Iraakse leger, is grotendeels teruggedraaid en we zien meer en meer Iraakse krachten (IA) het voortouw nemen bij het veiligstellen van gebieden van Irak, ooit het domein van een van beide AQI (die werden gedwongen uit) of sektarische milities (die zijn gedwongen om ofwel hun wapens neerleggen of weg te smelten ). Het meest dramatische voorbeeld van de IA het spelen van een unieke rol in Basra , een stad in de buurt zowel de Iraanse grens en langs de Perzische Golf. Basra was "gegrepen" door IA troepen twee maanden geleden en is sindsdien verzekerd van de stad. Bij het begin van de oorlog Basra was "bezet" door Britse troepen, maar ze onlangs verlaten Irak. Zelfs wanneer de Britse troepen verbleven in de stad, hun handen van aanpak toegestaan ​​voor de stad te hevelen in de machtsstrijd tussen een veelheid aan sjiitische milities, al wedijveren om te zien wie kan de meeste islamitische. Als gevolg van de regio veranderd in een Taliban stijl, cultureel restrictieve enclave. Dit alles vond plaats in onrust Irakezen de meeste olie-rijke sector.

De vooruitgang in Basra komt op de geneest van de belangrijke verbeteringen als eerste in soennieten gedomineerde Al-Anbar provincie en vervolgens in Bagdad. Sadr City, heeft een lagere klasse sjiitische wijk vrijgemaakt van actieve milities door zowel Amerikaanse troepen en IA.

Het beste nieuws van alles is dat de Iraakse president Nouri al-Maliki heeft ruime steun van het publiek. De echte test van dit zal gebeuren in 2009 als Irak is ingesteld om algemene verkiezingen te houden volgend jaar.

Er is geen twijfel Irak heeft een lange weg te gaan in het bijzonder op het gebied van herstel van de infrastructuur , maar de tekenen zijn veelbelovend. Zoals ik al de hele tijd gezegd , zou falen in Irak verschrikkelijk voor de Irakezen en stuur een bodemloze bericht met die in de streek. Patreaus blijft bewijzen zijn moed. Als het aantal slachtoffers blijven dalen, zal de oorlog in Irak inderdaad niet langer een significant campagne kwestie. Voor alle Amerikanen en Irakezen, kan dit het best mogelijke resultaat.

Details van de nieuwe boek voormalige Witte Huis Pers secretaris Scott McClellan's zijn coming out en door alle aanwijzingen biedt een vernietigend herinnering van zijn dagen in het Witte Huis.

Zijn onthullingen over de reden waarom Bush ging naar de oorlog in Irak zijn vooral te vertellen:

In Irak, McClellan toegevoegd, Bush zag "zijn kans om een ​​erfenis van grootheid te creëren," iets McClellan zei Bush heeft gezegd dat hij gelooft is alleen beschikbaar voor oorlogstijd presidenten.

De president echte motivatie voor de oorlog, zei hij, was naar het Midden-Oosten om te vormen tot een duurzame vrede in de regio te waarborgen. Maar het Witte Huis poging om de oorlog te verkopen als nodig is te wijten aan de gestelde dreiging van Saddam Hussein was nodig omdat "Bush en zijn adviseurs wisten dat het Amerikaanse volk bijna zou zeker niet een oorlog die ondersteuning in de eerste plaats voor de ambities doel van het transformeren van de Midden- het oosten, "McClellan schrijft.

AJC.com

Op leiderschap van Bush vaardigheden die hij schrijft:

"Het valt me ​​vandaag als een indicatie van zijn gebrek aan nieuwsgierigheid en zijn schadelijk weerstand tegen reflectie, iets wat zijn adviseurs die nodig zijn om te compenseren voor beter dan zij deden."

Bush misleid VS op Irak, voormalig assistent zegt in nieuw boek

Scott McClellan's 'What Happened' levert harde kritiek op de president, adviseurs

Door KEN HERMAN
Cox News Service
Gepubliceerd op: 05/27/08

WASHINGTON - In een boek gepland voor maandag, voormalig Witte Huis druk secretaris Scott McClellan heeft een vernietigende evaluatie van de administratie en concludeert dat zijn oude baas de natie misleid in een onnodige oorlog in Irak.

Lees de Rest

Thomas Friedman is terug van sabbatical om ons te verlichten op de actuele vraagstukken van onze tijd. Vandaag de dag spreekt hij over de Amerikaanse 'mislukkingen. Hij geeft ook een knipoog naar Obama. Ik begin te geloven dat Obama de anti-Bush, en de anti-Bush is prima door mij.

Who Will Tell the People?

Door Thomas L. Friedman

Reizen het land de afgelopen vijf maanden, terwijl het schrijven van een boek, heb ik mijn eigen kans om de pols te nemen, ver van de campagne menigte. Mijn eigen volkomen onwetenschappelijk polling heeft mij het gevoel dat als er een overweldigende honger in ons land vandaag de dag is dit: Mensen willen nation-building te doen. Ze zijn echt te doen. Maar ze willen nation-building te doen in Amerika.

Ze zijn niet alleen moe van nation-building in Irak en in Afghanistan, met zo weinig om te laten zien. Ze voelen iets dieper - dat we nog maar net niet zo sterk meer. We lenen van geld naar de kust van onze banken uit stadstaten genaamd Dubai en Singapore. Onze generaals regelmatig vertellen ons dat Iran onze inspanningen ondermijnen in Irak, maar ze doen er niets aan omdat we geen leverage - zolang onze krachten vastgepind in Bagdad en onze economie is vastgemaakt aan het Midden-Oosten olie.

Onze voorzitter de nieuwste energie-initiatief was om naar Saudi-Arabië en smeken koning Abdullah om ons een beetje verlichting op benzine prijzen. Ik denk dat er was enig recht in. Wanneer u, de president, na 9 / 11, het land te vertellen in plaats gaan winkelen van knik naar beneden om onze verslaving aan olie te breken, eindigt het met u, de president, winkelen in de wereld voor korting benzine.

We zijn niet zo krachtig als we vroeger, want de afgelopen drie decennia, de Aziatische waarden van onze ouders 'generatie - hard werken, studeren, sparen, beleggen, leven binnen uw middelen - hebben plaatsgemaakt voor subprime-waarden: "Je kunt hebben de Amerikaanse droom - een huis - met geen geld en geen betalingen voor twee jaar ".

Lees de Rest

Het feit dat Obama de wereld over reisde als jonge man mag hem niet certificeren als een presidentskandidaat, maar stelt hem in staat te analyseren aan de voorwaarden van de wereld op een manier die Bush was nooit kunnen doen.

Een man thuis in de wereld

Newsweek

Hij was gewoon een college kid, zwerven over de hele wereld. Maar Barack Obama zegt dat de week bracht hij reizen door Pakistan in 1981 gevormd van het uitzicht dat hij nog steeds bekleedt vandaag de dag, en dat hij zou brengen in het Witte Huis. Obama onthoudt de meest levendige van de wanhoop en uitzichtloosheid-"in wezen een feodale leven", was hij getuige van op het platteland rond Karachi, een stad die vandaag de dag is een broeinest van jihadistische activiteiten. Op de prille leeftijd van 20 jaar, Obama suggereerde, was hij al begonnen om meer te begrijpen over wat mankeerde islamitische samenlevingen, wat gegenereerd terrorisme en conflicten broederoorlogen-dan George W. Bush of John McCain doen vandaag. "Zowel als gevolg van het leven in Indonesië en reizen in Pakistan, met vrienden op de universiteit die waren moslim, ik was heel duidelijk over de geschiedenis van de Shia-Sunni antagonisme"-dat is een reden waarom, als een staat Illinois senator 21 jaar later , hij de oorlog in Irak gekant, Obama vertelde Newsweek vorige week. "Het idee dat een of andere manier we zouden in staat zijn om een ​​functionerende democratie te maken en eeuwenoude conflicten met elkaar te verzoenen, heb ik altijd dacht dat het een stel gelukkige praten van deze administratie."

Obama's genomen een groot aantal hits op zijn vermeende buitenlandse politiek onervarenheid meest beruchte van collega-Democraat Hillary Clinton, die wordt voorgesteld in een TV-spot vorige maand dat hij de verkeerde man aan de telefoon te beantwoorden om 3 uur tijdens een crisis. Maar vorige week Obama aangegeven dat hij genoeg van deze aanvallen had. Niet alleen niet hij ervaring tekort, Obama cockily vertelde een inzamelingsactie menigte in San Francisco, maar "buitenlands beleid is het gebied waar ik ben waarschijnlijk het meest ervan overtuigd dat ik meer weten en begrijpen de wereld beter dan senator Clinton of senator McCain."

Als Obama wint de nominatie en gezichten McCain, zal dit een kritische test van zijn kandidatuur: kan hij veranderen de voorwaarden van het debat, zodat de traditionele maatregelen van buitenlands beleid ervaring zijn niet van toepassing? Vanwege de aard van de ervaring die hij praat over zo zelfverzekerd is niet wat een typisch associeert met een presidentiële cv. Het is niet Ike leiden van de geallieerde legers in Europa, het is niet JFK redding van zijn scheepsmaten aan boord van PT-109, het is niet George HW Bush het uitvoeren van de CIA en die als veep voor acht jaar. (Of, wat dat betreft, John McCain vliegen gevechtsmissies en het krijgen van neergeschoten in Vietnam.) Ook was Obama een verwijzing naar zijn beheersing van het Verdrag van Moskou over atoombommen en de subtiliteit van Midden-Oosten vredesbesprekingen-hoewel veel van zijn Senaat collega's zijn onder de indruk van zijn groeiende expertise op deze gebieden.

In plaats daarvan is het soort van bottom-up ervaring die afkomstig is van het opgroeien in de modderige banen van Jakarta, in een eenvoudige betonnen huis op nummer 16 Haji Ramli Street. Er Obama speelde verstoppertje te zoeken in de plaatselijke moskee, geduelleerd met bamboe stokken en vieze woorden geleerd in het Indonesisch. Vrienden en leraren herinneren zijn opgepakt op voor zijn lengte en donkere huid, maar zeggen dat zelfs te midden van een vreemde cultuur was hij een leider en een vredestichter op het schoolplein. Hij heeft altijd de taak van het organiseren van de andere kinderen in een lijn voor de les wilde, zegt Fermina Katarina Sinaga Suhanda, zijn derde-grade leraar, die moest hem aansporen om de beurt. "Hij wil altijd zijn nummer 1, wordt aan de voorzijde. Psychologisch, wil hij de leiding", zegt ze.

Het is een lange weg van homeroom monitor naar commander in chief, natuurlijk. Maar het was in Jakarta dat Obama kwam zowel de onmacht van zijn geboorteland metgezellen en de status die kwam van het hebben van een blanke Amerikaanse moeder, Ann, die werkte voor de Amerikaanse ambassade te waarderen. "Hij was op een leeftijd waarop je voor het eerst beginnen te zien wat er gaande is," aldus Ben Rhodes, een van zijn toespraken. "En wat hij zag was dat Amerika iets anders mensen wilden hebben. Hier is hij in de meerderheid moslim land, in een arme buurt. En ... hij heeft dit te koppelen aan Amerika, dat biedt hem een ​​onmiddellijke kans die niemand anders heeft." Keniaanse vader-die zowel Obama verliet de familie-en zijn Indonesische stiefvader, Lolo Soetoro, wilden graag dat de westerse wereld binnen te dringen. Ze zijn nooit volledig in geslaagd, en Obama wist het.

Die ervaring, helpers zeggen, draaide Obama in beide iemand die zich identificeert met de minder bedeelden in het buitenland en een rasechte patriot. "Hij begrijpt dat hij is gekomen waar hij is gebaseerd op het feit dat we een systeem dat opent mogelijkheden om slimme en getalenteerde mensen hebben", zegt gepensioneerd Air Force Generaal Merrill McPeak, een top Obama adviseur. McPeak, Rhodos en anderen beweren dat Obama's opvoeding geeft hem dieper inzicht in hoe de "hearts and minds" zo cruciaal voor het succes in Irak, en in de wereldwijde strijd tegen islamitisch extremisme te winnen. "Obama's ervaring in het buitenland geeft hem een gevoel van dat de grass-roots leven, dat zo belangrijk is bij het ​​vormgeven van waarom een terrorist is een terrorist", zegt Tony Lake, Bill Clinton 's voormalig nationaal-veiligheidsadviseur, die nu is een top Obama adviseur.

Lees de Rest

Ik wil de Amerikaanse betrokkenheid in Irak te vergelijken met Thomas Jefferson's nemen op slavernij. De derde president van de Verenigde Staten zei van de slavernij:

"Maar zoals het is, we de wolf door het oor hebben, en we kunnen niet houden hem, noch veilig laat hem gaan. "

Terwijl ik luister naar generaal Petraeus en ambassadeur Crocker getuigen op de Heuvel de afgelopen twee dagen heb ik kan het niet helpen, maar schud mijn hoofd op de complexiteit van de oorlog. Verder dan de vragen van de presidentskandidaat dat zijn gesteld om hun standpunten kader met betrekking tot de oorlog in Irak zijn er de reacties van de getuigen die laten zien hoezeer de dynamiek van de oorlog kan veranderen. Ze veranderen op een manier die verbetering tonen in uitdagingen die maand was voordat (zoals Al-Qaida in Irak), maar nieuwe tentakels uit te groeien van het beest dat belangrijke nieuwe gevaren (dat wil zeggen Shia conflict in Bagdad en in het zuiden) pose die leiden tot de onvermogen van onze militaire aanzienlijke trekken downs te maken. In veel opzichten Irak is uitgegroeid tot het geld put. U weet misschien nog dat vreselijke Tom Hanks film. Als de economie van het land waadt in een recessie bevinden we ons met een albatros. Als je luistert naar de getuigenis op Capital Hill je het gevoel te krijgen, ondanks de sterke stijging, er is echt niet veel veranderen in Irak. Het land is zo disfunctioneel dat wanneer men ziek lijkt te worden opgelost, een andere kwaal opduikt. Misschien in tegenstelling tot de uitkomst van het loslaten van Jefferson's wolf, de Irak-wolf is meer geneigd om zichzelf bijten dan de Amerikaan die zijn vast te houden. Als Petraeus werd gegrild herhaaldelijk op de vraag wanneer zullen Amerikaanse troepen in staat zijn om te vertrekken, hij echt moeten beantwoorden wanneer is het juiste moment los te laten van de wolf oren?